ஹாலிவுட் ஓநாய்-மார்டின் ஸ்கார்ஸேஸி

அமெரிக்க புதுஅலை சினிமாவின் முக்கிய படைப்பாளியாக கருதப்படும் மார்டின் ஸ்கார்ஸேஸியின் இயக்கத்தில், அண்மையில் வெளிவந்திருக்கும் படம் வொல்ஃப் ஆஃப் வால் ஸ்ட்ரீட்.  ஜோர்டான் பெல்ஃபோர்ட் என்கிற பங்குசந்தை தரகருடைய வாழ்க்கையை பற்றி இந்த படம் பேசுகிறது. தொண்ணூறுகளில் அமெரிக்க பங்குசந்தையை கலக்கியவர் பெல்ஃபோர்ட். பல புதுவித மோசடிகளை செய்து பங்குச்சந்தையில் பல கோடி ரூபாய் லாபம் ஈட்டிய அவர் தன்னுடைய அனுபவங்களை புத்தகமாக எழுதினார். அந்த புத்தகம் தான் இப்போது படமாக வந்திருக்கிறது.

படத்தில், ஜோர்டான் பெல்ஃபோர்ட்டாக நடித்திருக்கிறார் லியனார்டோ டிகாப்ரியோ. வேகமாக கோடீஸ்வரனாக வேண்டும் என்று எண்ணும் ஒரு நடுத்தரவர்க்க இளைஞன் எப்படி பல்வேறு மோசடிகள் செய்து பணம் ஈட்டுகிறான் என்பதே படத்தின் கதை. கேட்பதற்கு கதை சுவாரஸ்யமாக இல்லையே என்று எண்ண வேண்டாம். டிகாப்ரியோவின் ஏனெர்ஜெடிக் நடிப்பும், ஸ்கார்ஸேஸியின் ஸ்டைலான இயக்கமும் படத்தை சுவாரஸ்யமானாதாக்கி விட்டது. திரைக்கதையில் பெரிய திருப்பங்கள் எதுவும் இல்லை என்ற குறை இருந்தாலும், டிகாப்ரியோவும், அவரது நண்பராக நடித்திருக்கும் ஜோனா ஹில்லும் சேர்ந்து அடிக்கும் லூட்டிகளை பார்க்கும் போது அந்த குறை மறைந்துவிடுகிறது. எனினும் படத்தின் நீளத்தை சற்று குறைத்திருக்கலாம். பங்குசந்தையில் முதலீடு செய்யும் எவரும் லாபம் பார்க்க முடியாது, பங்குசந்தையில் இடைதரகர்களால் மட்டுமே சம்மதிக்க முடியும் என்ற உண்மையை பெல்ஃபோர்ட்டின் வாழ்கையின் மூலம் சொல்கிறது இந்த படம்..

வால் ஸ்ட்ரீட் மார்டின் ஸ்கார்ஸேஸியின் இருபத்தி மூன்றாவது படம். இவரது முதல் படம் 1967-யிலேயே வெளிவந்திருந்தாலும் இவரது மூன்றாவது படமான மீன் ஸ்ட்ரீட்ஸ் (1973) தான் இவரை ஒரு தேர்ந்த கதை சொல்லியாக உலகிற்கு எடுத்து காட்டியது. ஸ்கார்ஸேஸி இத்தாலிய வம்சாவளியை சேர்ந்தவர், அமெரிக்காவில் வளர்ந்தவர். அதனால் இவருடைய பெரும்பாலான படங்கள் இத்தாலிய அமெரிக்க கலாச்சாரத்தை பற்றி பேசும். இவர் நியூயார்க்கில் தன் சிறுவயதை களித்ததால், பல படங்களில் நியூயார்க்கை தத்ரூபமாக திரையில் காண்பித்திருப்பார். இவர் பல வகையான படங்களை இயக்கி இருந்தாலும், இவர் அதிகம் பிரபலமானது மாஃபியா படங்களின் மூலம் தான்.

 மீன் ஸ்ட்ரீட்ஸ் தான் இவர் இயக்கிய முதல் மாஃபியா படம். இந்த படத்தில், கதாநாயகன் இத்தாலிய அமெரிக்க வம்சாவளியை சேர்ந்தவன். அவன் ஆஸ்திக பாதையை தேர்ந்தெடுப்பதா அல்லது மாஃபியா கூட்டத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொள்வதா என்று தெரியாமல் குழம்புவான். அவனது குழப்பம்தான் முழு கதையையும் நகர்த்தி செல்லும். இந்த படத்தின் கதையும் நியூயார்க்கில் தான் நடக்கிறது. மீன் ஸ்ட்ரீட்ஸ் தனக்கு மிகவும் பர்சனலான படம் என்றும், ஒருவகையில் அது தன்னுடைய சொந்த வாழ்கையின் பிரதிபலிப்பு என்றும் ஸ்கார்ஸேஸியே குறிப்பிடுகிறார். உலகை திரும்பி பார்க்க வைத்த இந்த படத்தில், துணை கதாபாத்திரத்தில் ராபர்ட் டி நிரோ நடித்திருப்பார். இந்த படத்தில் தான் ஸ்கார்ஸேஸி-டி நிரோ கூட்டணி உருவானது. அதன் பின் அவர்கள் இருவரும் இணைந்து ஏழு படங்களில் பணியாற்றினார். அதில் ஆறு படங்கள் உலகின் சிறந்த படங்களின் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருக்கின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இவரது படைப்புகளிலேயே தலைசிறந்த படைப்பாக கருதப்படுவது, டிநிரோவின் நடிப்பில் 1976-யில் வெளியான டாக்ஸி டிரைவர். வியட்நாமில் போர் பணியாற்றிவிட்டு திரும்பும் கதாநாயகன் நியூயார்க்கில் டாக்ஸி டிரைவராக வாழ்க்கையை தொடங்குகிறான். தன்னை துரத்தும் தனிமையிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்கிறான். ஒரு கட்டத்தில் தனிமை அவனை முழுவதுமாக ஆட்கொண்டுவிட, அவனுக்கு மனப் பிறழ்ச்சி ஏற்படுகிறது. தான்தான் உலகை காக்க வந்த ஹீரோ என்று நினைத்துக்கொண்டு சட்டத்தை கையில் எடுக்கிறான். முழுக்க முழுக்க மனோதத்துவ தளத்தில் இயங்கும் இந்த படத்தில், அமெரிக்க போர் வீரர்கள் வியட்நாம் போரின் தாக்கத்திலிருந்து மீள முடியாமல் எப்படி தவிக்கிறார்கள் என்ற கருத்து முன்வைக்கப்பட்டிருக்கும். பெர்பெக்ட் திரைக்கதையாக கருதப்படும் இந்த திரைக்கதையை எழுதியவர் ஸ்கார்ஸேஸியின்  நண்பர் பால் ஸ்க்ரேடர். உலக சினிமாவில் தனக்கென்று ஒரு இடத்தை ஸ்கார்ஸேஸி பெற்றது இந்த படத்தின் மூலம் தான். பின் அவர் இயக்கிய நியூயார்க் நியூயார்க் படம் பெரும் தோல்வியை சந்தித்தது. அதனால் திரைப்பட துறையிலிருந்து ஒதுங்கி இருந்த அவர், போதை பழக்கத்திற்கு அடிமையாகி உயிருக்கு போராடிக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு ஊக்கம் அளித்து, அவரை மீண்டும் திரைத்துறைக்கு டி நிரோ அழைத்து வர, புதிய உத்வேகத்துடன் ஸ்கார்ஸேஸி இயக்கிய படம் தான் ரேஜிங்க் புல் (1980). இந்த படத்திற்கும் பால் ஸ்க்ரேடர்தான் திரைக்கதை எழுதினார். இந்த படம் டி நிரோவிற்கு சிறந்த நடிகருக்கான ஆஸ்கார் விருதை பெற்று தந்தது. ஜேக் லொமாடா என்ற குத்துசண்டை வீரரின் வாழ்க்கையை பற்றிய படம் இது. கருப்பு வெள்ளையில் எடுக்கபட்ட இந்த படம், நவீன கருப்பு வெள்ளை திரைப்படங்களின் வரிசையில் முக்கிய இடத்தை வகிக்கிறது.

அதன் பின் அவர் சில சிறந்த படங்களை இயக்கினாலும், அவர் மீண்டும் முத்திரை பதித்தது குட்பெலாஸ் (1990) படத்தில் தான். இதுவும் ஒரு நிஜ மாஃபியாவை பற்றிய படம் தான்.  ஸ்கார்ஸேஸி  பெரும்பாலும் நிஜ மனிதர்களின் வாழ்க்கையை தழுவியே படங்களை உருவாக்குவார். எனினும் அவை ஆவணப் படங்கள் போல் காட்சியளிக்காதபடி பார்த்துக் கொள்வார். சினிமா என்பது பொழுதுபோக்கு ஊடகம் என்பதை அவர் நான்கு உணர்ந்து வைத்திருப்பதால், அவர் படங்களில் சுவாரஸ்யத்திற்கு குறை இருக்காது. மேலும், புது உத்திகளை மேற்கொள்ள அவர் என்றுமே தயங்கியதில்லை. இவர் படங்களில் படத்தொகுப்பிற்கும் ஆடியோகிராபிக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும். சிறப்பான படத்தொகுப்பின் மூலம் கதையை அடுத்த தளத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல முடியும் என்பதை உணர்தியவர் அவர். ரேஜிங் புல் தொடங்கி வால்ஸ்ட்ரீட் வரை அவர் படங்களுக்கு படத்தொகுப்பு செய்துவருகிறார் தெல்மா சூன்மேக்கர் எனும் பெண்மணி. தெல்மா சிறந்த படத்தொகுப்பிற்காக மூன்று முறை ஆஸ்கார் விருதை வென்றுள்ளார். மூன்றுமுறையும் ஸ்கார்ஸேஸியின்  படங்களுக்காக தான் அந்த விருதுகளை பெற்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஸ்கார்ஸேஸியின் திரை மொழி அலாதியானது. சிறப்பான விசுவல்களின் மூலம் கதை சொல்லும் திறம்படைத்தவர் அவர். இந்தியாவின் அனுராக் கஷ்யப், கௌதம் மேனன் ஆகியோரின் படங்களில் ஸ்கார்ஸேஸியின்  திரைமொழியின் தாக்கத்தை நிறைய பார்க்கலாம்.

ஸ்கார்ஸேஸியின் படங்களில் பணிபுரிந்த பலரும் ஆஸ்கர் விருதுகளை குவித்துக் கொண்டிருக்க, அவர் ஆஸ்கார் விருது வாங்கியது 2007-யில் தான். டிபார்டட் (2006) படத்திற்காக அவர் அந்த விருதை பெற்றார். இன்பெர்னல் அபைர்ஸ் என்ற சீன படத்தை தழுவி உருவாக்கபட்ட இந்த படத்தில், டிகாப்ரியோ, மாட் டேமன், ஜாக் நிகல்சன் என ஒரு ஸ்டார் பட்டாளமே நடித்திருக்கும். போலீஸ் உளவாளியான ஒரு கதாநாயகன் மாஃபியா கூட்டத்தை பிடிக்க அந்த கூட்டத்தில் மாறுவேடத்தில் நுழைவான். போலீஸ் அதிகாரியான இன்னொரு கதாநாயகன், அதே மாஃபியா கூட்டத்தோடு தொடர்பு வைத்திருப்பான். இறுதியில் யார் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பதே கதை. இந்த படத்திற்கு பின் அவர் ஷட்டர் ஐலாண்ட் என்ற மனோதத்துவ த்ரில்லர் படத்தையும், ஹுகோ என்ற பீரியட் படத்தையும் இயக்கினார். இப்போது தன்னுடைய எழுபத்தி ஒன்றாவது வயதில் வால் ஸ்ட்ரீட் படத்தை இயக்கி, மீண்டும் ஆஸ்கர் விருதிற்கு பரிந்துரைக்கப் பட்டிருக்கிறார். அவர் விருதை வென்றாலும், வெல்லாவிட்டாலும் அவர் உலக சினிமாவில் தனக்கென்று ஒரு நிரந்தர இடத்தை பிடித்துக்கொண்டார் என்பதே உண்மை.

நகுலனின் நாய்-சிறுகதை

இரு கைகளையும் நிலத்திலூன்றி. ஒரு காலால் முட்டியிட்டு, மற்றொரு காலைத் தூக்கி, நாக்கை வெளியே நீட்டி நாயைப் போல் குரைத்துக் காட்டினான் நகுலன். அவனின் பெற்றோர் அதனை ரசித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ஆண்டே மிஷா தம்பதியரின் ஒரே மகன் நகுலன். கார்ப்பரேட் தம்பதிகள். அவர்கள் சேர்ந்து வாழத் தொடங்கி ஐந்து வருடங்காளாகின்றன. ஒரு வருடத்திற்கு முன்தான் திருமணம் செய்துகொண்டனர். திருமணத்திற்கு முன் குழந்தையைப் பற்றிக் கவலைப்படாத அவர்கள் திருமணம் என்ற சம்ப்ரதாயத்திற்கு உட்பட்டவுடன் சம்ப்ரதாயமாக ஒரு குழந்தைக்கு ஏங்கத் தொடங்கினர்.

கிழமை தவறாமல் தேவாலயம் சென்றும் கர்த்தா கண்திறக்காததினாலோ என்னவோ பல வருடங்கள் கூடி வாழ்ந்தும் குழந்தை உண்டாகவில்லை. சிலுவை போட்டக் கைகள் கன்னத்தில் போட்டுப் பார்த்தது, மண்டியிட்டு நமாஸ் செய்து பார்த்தது. ஒரு பயனுமில்லை. தவமாய்த் தவமிருந்து குழந்தை பெறுவதெல்லாம் இராமாயணத்தில்தான் சாத்தியம் என்று அவர்களுக்கு வெகு நாட்களுக்குப் பின் தெரிந்தது.பின் கடவுளுக்கு நிகராகக் கருதப்படும் மருத்துவர்களிடம் சென்றனர். கடவுளின் பெயர் சொல்லி காணிக்கைகளைப் பிடிங்கிக் கொள்ளும் மனிதர்களைப் போல கடவுளாகக் கருதப்பட்ட அந்த மருத்துவர்களும் லட்சங்களைப் பிடிங்கிக் கொண்டனர். எல்லோரும் ‘உங்களுக்கு எந்தக் குறையுமில்லை, நிச்சயம் குழந்தை உண்டாகிவிடும்’ என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கையில் நல்லெண்ணம் படைத்த ஒரு டாக்டர் சொன்னார் ‘ஸ்பெர்ம் ஸ்கார்சிடி. டோனார் தேவைப்படும். கொஞ்சம் செலவாகும். யோசனைபண்ணி சொல்லுங்க’

இரண்டு மூன்றுநாட்கள்  கதறினர். பின் மனதைத் தேத்திக் கொண்டு ஈருடல் ஓர் மனதாய் ஒரு முடிவெடுத்தனர்.யாரோ ஒரு டோனாரை நாடிச் செல்வதைவிட ஒரு குழந்தையைத் தத்தெடுத்து விட முடிவு செய்தனர்.

‘நகுலன்’ என்ற அந்த உன்னதமான பெயரோடே அவன் வந்து சேர்ந்தான். ‘நகுலன்’-ஆசிரமத்தில் யாரோ ஓர் தனிமை விரும்பி சூட்டிய பெயர். பல மாதங்கள் செலவு செய்து பல ஆசிரமங்கள் ஏறி இறங்கி அந்தக் குழந்தையை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். ஆடைகள் வாங்குவதற்கே பல மணி நேரங்கள் செலவு செய்யும் ஒரு நாட்டில், குழந்தையைத் தத்தெடுக்க பல மாதங்கள் செலவு செய்வதில் தவறொன்றுமில்லையே !

புதுக் குழந்தையோடு புது வாழ்க்கை தொடங்க விரும்பிய அவர்கள் புது வீட்டிற்க்குக் குடியேறினர். பழைய இடத்திலேயே வசித்தால், தான் தத்தெடுக்கப் பட்ட விஷயத்தை நகுலனுக்கு அந்த சமுதாயம் உணர்த்திவிடும், அது அவனுக்கு பாதுகாப்பின்மையை ஏற்படுத்திவிடும் என்பதை முன்கூட்டியே உணர்ந்த அவர்கள் நிச்சயம் பகுத்தறிவுத் தம்பதிகளே…

நகுலன், நகுலன், நகுலன்…

புதிதாகக் குடி புகுந்த காலனி எங்கும் நகுலனின் பெயரே ஒலித்தது. நகுலன் எல்லோர் வீட்டுச் செல்லப் பிள்ளை. கிருஷ்ணர் ஜெயந்திக்கு நகுலனின் கால் தடங்களே எல்லோர் வீட்டிலும் நிறைந்திருக்கும். சில தினங்கள்,சாண்டா  க்ரூஸ் வேடம் அணிந்தவர்கள் வந்து அழைத்துச் சென்றுவிடுவார்கள். ரம்ஜான் கொண்டாடிடுவான் சில நேரம். தாமரைத் தாள் பணிந்திடுவான் சில நேரம். ஆண்டேவோ மிஷாவோ எதையும் தடுக்கவில்லை. மதங்களைக் கடந்த மனிதனாய் வார்த்தெடுக்கப்பட்டான்,வளர்த்தெடுக்கப்பட்டான்  நகுலன்…

இந்தியாவில் குழந்தைகள் வளர்க்கப்படுவதில்லை. வளர்ந்து கொள்கின்றன. பாலூட்டிச் சோறூட்டிச் சீராட்டுவதே குழந்தை வளர்ப்பு என இங்கு நம்பிக் கொண்டிருக்கின்றனர். குழந்தை வளர்ப்பில் உள்ள உயிரியல் , உடலியல் மற்றும் மனோவியல் சார்ந்த விடயங்களைப் பற்றி யாரும் அலட்டிக் கொள்வதில்லை. தொடுதல் புரிதல் என்ற எந்த உணர்வுகளையும் பற்றி யாரும் கவலை கொள்வதுமில்லை. சம்ப்ரதயமாகவே குழந்தைகள் இங்கு வளர்க்கப் படுகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வரை பெற்றோரின் அரவணைப்பில் வளர்க்கப்படும் குழந்தைகள் பின் அவர்களின் ஸ்பரிசத்திலிருந்து அறவே நீக்கப் படுகின்றார்கள். வயது வந்த குழந்தைகளிடம் கொள்ளும் ஸ்பரிசம் தவறென்று கண் மூடித் தனமாக நம்பிக் கொள்கிறார்கள். தொடுதலிலுள்ள ஆழமும் அர்த்தமும் வேறுபாடுகளும் யாருக்கும் விளங்குவதில்லை. அதனைத் தெரிந்து கொள்ளவும் யாரும் விரும்புவதில்லை. ஆனால் இந்த விடயத்தில் ஆண்டே-மிஷாவைப் பாராட்டிட வேண்டும். அவர்கள் பகுத்தறிவோடு சேர்த்து உலகறிவும் கொண்டிருந்தார்கள். குழந்தை வளர்ப்பைப் பற்றி தேடித் தேடிப் படித்தார்கள். ஒரு குழந்தையை மனோதத்துவ ரீதியாக எவ்வாறெல்லாம் வளர்க்க வேண்டுமோ அவ்வாறெல்லாம் வளர்த்தார்கள். வடித்தார்கள். பதிமூன்று வயதிற்குப் பின் அவனிற்கு பாலியல் கல்வியையும் புகட்டிடவேண்டும் என்று தங்களுக்குள் பேசிக் கொள்வார்கள்.

இவ்வாறு பார்த்துப் பார்த்து வளர்க்கப்பட்டாலும், ‘நகுலன்’ என்ற பெயர் கொண்டதினாலோ என்னவோ அவன்  திடீர் திடீரென்று தன்னைத் தனிமைப் படுத்திக் கொள்வான். தனி அறையில் சுழலும் மின்விசிறியைப் பார்த்தவாறே ஏதாவது சிந்திக்கத் தொடங்கிவிடுவான். பின் தனிமையை விடுத்து உடனே நண்பர்களுடன் விளையாடத் தொடங்கிவிடுவானாதலால், அவன் தனிமையில் பொதிந்திருந்த அபாயத்தை அந்த புத்திசாலித் தம்பதிகள் உணர்ந்திடவில்லை. இவ்வளவு சிறு வயதில் அவன் தனிமையை விரும்புவதை எண்ணி ஆச்சர்யம்தான் பட்டனர்…

சூரியன் உதித்து மறைந்துக் கொண்டிருக்க, பல பண்டிகைகள் கொண்டாடப்பட்டுக் கொண்டிருக்க மூன்று வயதில் நகுலன் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டான்.

“ரொம்ப சுதார்ப்பான பையன்தான். ஆனா திடீர் திடீர்னு எதையோ சிந்திக்க ஆரம்மிச்சிடுறான். வீட்டுல ஏதாவது பிரச்சனையா ?” அந்தப் பள்ளிக்கூட ஆசிரியை ஆண்டேவிடம் வினவினார்.

அப்போதாவது சுதாரித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டிய ஆண்டே சுதாரித்துக் கொள்ளவில்லை. “இல்லை, மேடம்…வீட்டுல சந்தோசமான சூழ்நிலை தான். அவன் விரும்பினதெல்லாம் வாங்கித் தரோம்…எப்பயாவது இப்படி தனியா யோசிப்பான்…ஆனா உடனே மாறிடுவான்…மே பி..டயர்ட்னஸா இருக்கும் “

ஒரே மாதிரியாகச் சுழலும் பூமியில், எல்லாம் ஒரே மாதிரியாகச் சுழலுவதில்லை. வாழ்க்கை எப்போதும் நேர்க்கோட்டுச் சித்திரமாக அமைந்து விடுவதில்லை. கிறுக்கல்கள் நிறைந்ததே வாழ்க்கை, பலநேரங்களில் அலங்கோலமான கிறுக்கல்கள். ஆனால் வாழ்க்கை எப்போது சித்திரமாகும், எப்போது அலங்கோலமாகும் என்று யாராலும் கணித்திட இயலாது. கணிக்கமுடிந்த பட்சத்தில் வாழ்க்கைக்கான அர்த்தம் தவிடுபொடியாகிடும். வாழ்க்கை, வாழ்வதற்கான அவசியத்தை இழந்து அர்த்தமற்றுப் போய்விடும். தனிமனிதனின் மனோநிலையும் அவன் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளுமே அலங்கோலங்களை அழகாக்குகின்றன. சூழ்நிலைகள் சில நேரங்களில் சித்திரங்களை அலங்கோலமாக்கிவிடுகின்றன. அதற்காக யாரையும் நொந்துக் கொள்ள இயலாது. தன்னுடைய வாழ்க்கை இந்தச் சிறிய நாயால்தான் அலங்கோலப் படப்போகிறது என்பதை உணராமல், அதனைக் கட்டிபிடித்து முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான் நகுலன்.

“க்யூட் டாக். ஹி லைக் இட்” ஒட்டுமொத்த காலனியும் நகுலனின் நான்காவது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்க, பிறந்தநாள் பரிசாகத் தான் வாங்கித் தந்த விலையுயர்ந்த நாயினைப் பற்றி பெருமிதத்துடன் தன் மனைவியிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் ஆண்டே. நகுலன் அந்த நாயிடம் ஒட்டிக்கொண்டதை எண்ணி அலமந்து போனார்கள் அனைவரும்.

இப்போதெல்லாம் அவன் தன்னைத் தனிமைப் படுத்திக் கொள்வதில்லை. வீட்டிலிருக்கும் நேரங்களை  அந்த நாயுடனே செலவழித்தான். நாயினை அழைத்துக் கொண்டு ஒட்டு மொத்த காலனியையும் வலம் வருவான். நகுலனைப் போலவே நாயும் அந்தக் காலனியின் செல்லமாகிவிட்டது. நாய்க்கு ஆளாளிற்கு ஏதேதோ பெயர் சூட்டினாலும், குட்டி நகுலன் என்பதே நாயின் பெயராகிப் போனது

நகுலன் வீட்டில் இல்லாத சமயங்களில் குட்டி நகுலனே அந்த காலனியின் செல்லப் பிள்ளை. இவ்வாறே ஒரு வருடம் கழிந்தது. நகுலன் அந்த நாயினை விட்டுப் பிரிவதில்லை. திடீர் திடீரென்று நாய் போல குரைத்துக் காட்டுவான். நாயின் செய்கைகளைச் செய்து காட்டுவான், அனைவரும் கைத்தட்டி ரசிப்பார்கள்.

ஒருநாள் நகுலன் அந்த நாயின் கழுத்தைப் பிடித்து நெருக்கிக் கொண்டிருப்பதை ஆண்டே கண்டுவிட்டார். நாய் மூச்சு விடத் திணறிக் கொண்டிருந்தது. ஆண்டே ஓடிச் சென்று தடுத்துவிட்டார். நாய் சுருண்டு படுத்துவிட்டது. ஆண்டேவிற்கு எதுவும் விளங்கவில்லை.

“எல்லாருக்கும் இந்த நாயதான் பிடிக்குது” மீண்டும் நாயை நோக்கி ஓடினான் நகுலன்.

நகுலனை நோக்கிக் கத்தினார் ஆண்டே. நகுலன் மிரண்டு போய் நின்று கொண்டிருந்தான் அவர் போட்ட சத்தத்தில் உள்ளிருந்து ஓடி வந்தாள் மிஷா,

மிஷா, “வாட் ஹாப்பெண்ட்…”

“ஹீ ஈஸ் ட்ரையிங் டு கில் தி டாக்” பதறினார் ஆண்டே,

மிஷா நகுலனை அள்ளி அணைத்துக் கொண்டாள் . அவன் நெத்தியில் முத்தம் இட்டவாறே, “நத்திங் பேபி..உள்ள போலாம் வா ” என்றாள் நகுலனிடம்.

சற்று கோபமாகத் திரும்பி, “புள்ள பயந்துட்டான். ஹி மைட் ஹாவ் ப்ளேடு…இப்படியா அதட்டுவீங்க ! ” என்ற வாறே விருட்டென்று உள்ளே நுழைந்தாள்.

ஆண்டே தீவிரமாகச் சிந்திக்கத் தொடங்கிவிட்டார். வெகு தாமதமான சிந்தனை….

ஒருநாள் பள்ளியிலிருந்து வந்த செய்தி நகுலனின் பெற்றோரை அதிர்ச்சியடைய செய்தது. “கிளாஸ் நடக்கும் போது அவன் நாய் போல ஊளையிடுறானா/ம். என்னனு சீக்கிரம் பாருங்க”  கோபமாகச் சொன்னார் தலைமை ஆசிரியை மிஷாவிடம்.

அவன் வீட்டில் அவ்வப்போது நாயைப் போல் குரைப்பதுண்டு. அதை விளையாட்டாகவே அவர்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள். வெளியில் அவன் அவ்வாறு நடந்து கொள்வதை எண்ணி ஆண்டே  கவலை கொள்ளத் தொடங்கினார். நகுலனின் நடவடிக்கைகளிலும் மாற்றங்கள் தெளிவாக தெரியவந்தன.  நாயைப் போல் நாக்கால் உணவு உண்பது, நாயின் அருகில் படுத்துக் கொள்ளவது போன்ற செயல்களில் ஈடு படத் தொடங்கினான். பல நேரங்களில் வாசலில்தான் தூங்குவான். எதையோ சிந்தித்தவாறே படுத்துக் கொண்டிருப்பான். கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருக்கும்.

இப்போது நகுலன் யாருடனும் சகஜமாகப் பழகுவதில்லை. அமைதியாகவே இருந்தான். பெரும்பாலான நேரங்கள் நாயையே உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பான்.

பழகப் பழகப் பாலும் புளிக்கும் என்பதற்கிணங்க காலனியிலும் யாரும் நகுலனை கண்டு கொள்ளவில்லை. பையன் வளர்ந்து விட்டான் என்று அவர்களும் ஒதுங்கி விட்டனர்.

நகுலன் வீட்டை விட்டு வெளியே வருவதில்லை. பள்ளிக்கும் செல்வதில்லை. ஒருவாறு அனைவரும் நிலைமையை யூகிக்கத் தொடங்கியதால் ஆண்டே மிஷா  தம்பதியர் தனி வீடு ஒன்று வாங்கிக் கொண்டு சென்றுவிட்டனர். புது வீட்டிலும் நகுலன் அவ்வாறே இருந்தான். நாயை விற்றுவிட முடிவு செய்து சிலரை அழைத்து வந்தார் ஆண்டே. அவர்கள் நாயை அழைத்துச் செல்வதைக் கண்டு மிகவும் ஆக்ரோசமாகக் கதறினான் நகுலன். வந்தவர்களும் நாயை விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டனர்.

“அவன் அஞ்சு வயசு குழந்தைங்க…அவனப் போய் எப்படி சைக்கியாட்ரிஸ்ட் கிட்ட கூட்டிட்டுப் போறது?” கலங்கினாள் மிஷா

ஆண்டே,”வி டோன்ட் ஹாவ் ஹான் ஆப்சன், வி ஹாவ் டு….”

“ சோ, யு ஆர் ஹிஸ் அடாப்டட் பேரேன்ட்ஸ் ! அவன் தனியா உக்காந்து சிந்திக்கிறான்னு தெரிந்தவுடனே, you should have taken him to psychiatrist”

ஆண்டே, “இல்ல சார். ரெண்டு வயசு பையன் என்ன சிந்திக்கப் போறான்னு  நினைச்சோம்”

“குழந்தை கருவில் இருக்கும் போதே சிந்திக்கத் தொடங்கிடும்.. ரெண்டு வயசுன்னு சாதரணமா சொல்லிட்டீங்க…இன்பான்ட் ஸ்டேஜில ஒரு குழந்தை மனசுல எழுகிற எண்ணங்கள் தான் அதன் வாழ்க்கையையே நிர்ணையிக்கிறது” நிதானானமாகப் பேசினார் அந்த மனோதத்துவ நிபுணர். பகுப்பாய்வின் மூலமாக நகுலனைத் தெளிவாகப் படித்திருந்தார் அவர். அவன் உள்ளறையில் மயக்கத்திலிருந்தான். மேற்கொண்டு அந்தப் பெரியவர் சொல்லிய செய்திகளைக் கேட்கக் கேட்க ஆண்டே- மிஷா தம்பதியரின் கண்களில் நீர் பெருகி வழிந்தது.

” பொதுவா ஒரு குழந்தைகிட்ட யார வேணாலும் காட்டி இதான் உங்க அப்பான்னு பொய் சொல்லிடலாம். குழந்தை நம்பிடும். ஆனா, அம்மாவைப் பொறுத்த வரைக்கும் அது சாத்தியமில்லை. கிட்டத் தட்ட பத்து மாதம் கருவுல இருக்கிறதுனால அம்மாவைப் பற்றிய உள்ளுணர்வு குழந்தைக்கு இருக்கும். அதனால்தான் நகுலனலால சில தருணங்களில் உங்கள அம்மாவ ஏத்துக் கொள்ள முடியல. ‘நம் அம்மா வேறயாரோ’ என்ற உள்ளுணர்வு அவனுக்குள்ளத் தலைத்தூக்கும் போதெல்லாம் அவன் சிந்திக்கத் தொடங்கியிருக்கான். ஒரு வகையான பாதுக்காப்பின்மை அவனுக்குள்ள ஏற்பட்டிருக்கு..But fortunately he got good people around..அதனால பெரும்பாலும் சந்தோசமாதான் இருந்திருக்கான். அந்த நாயையும் அவனுக்கு ஆரம்பத்தில் பிடிச்சுதான் இருந்திருக்கு…

ஆனால் எல்லாரும் அந்த நாய் மேல பாசம் காட்டுறதப் பார்த்ததும், மீண்டும் அந்தப் பாதுகாப்பின்மை அவனுள் எழும்பத் தொடங்கியிருக்கு. தன் இடத்தை அந்த நாய் ஆக்கிரமிச்சுருச்சோ என்கிற பயம் அவன் மனசுல பதிஞ்சிருச்சு. தானும் அந்த நாய் போலச் செய்கை செய்தா எல்லாருக்கும் தன்னைப் பிடிக்கும்னு அவனே நினைச்சிக்கிட்டான் . That’s why he started imitating that dog. அதை நீங்கெல்லாம் விளையாட்டா எடுத்துகிட்டீங்க.

எந்த ஒரு உணர்வும் எக்ஸ்ட்ரீம் ஸ்டேட் போகக் கூடாது…ஆனா கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவனுக்குள்ள இருந்த பாதுகாப்பின்மையும் பயமும் எக்ஸ்ட்ரீம் ஸ்டேட்ட ரீச் ஆகிடுச்சு. அதனால்தான் நாயக் கொலை செய்ய முயற்சித்ததும், ஆக்ரோசமாகக் கத்தினதும்….”

ஆண்டே, “பட்..வித் இன் எ இயர், இவ்வளவு ட்ராஸ்டிக் ச்சேஞ் எப்படி டாக்டர்”

“I too thought about it. சின்ன வயசில இருந்தே அவனுக்குள்ள இருந்த பாதுகாப்பின்மை கடந்த ஒரு வருடத்தில் அதிகமாயிருக்கு, because of that dog…ஆனா இவ்வளவு ட்ராஸ்டிக்கானதற்க்கு வேறொரு காரணம் இருக்கலாம்… அவனுடைய பெற்றோர்களில் யாரவது ஒருத்தராவது ஆட்டிஸ்டிக்கா (Autistic)  இருக்கலாம்…”

ஆண்டேவும் மிஸாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். நகுலனின் நிஜப் பெற்றோர்களைப் பற்றி அவர்களுக்கு எதுவும் தெரியாது என்பதையே அந்த பரிதாபமான பார்வை காட்டியது.

“பொதுவா சைகோ அனலிசிஸ் என்பது ஒரு யூகம்தான்.. ஆனா பெரும்பான்மையான நேரங்களில் எங்க யுகம் சரியாதான் இருக்கும். ஒரு குழந்தை தான் வீட்டில் வளர்க்கப் படுகிற பெட்ட இமிடேட் பண்ணுறது ரொம்ப காமன். அதற்கு ரெண்டு காரணம் உண்டு. ஒண்ணு விளையாட்டா குழந்தைகள் அப்படிச் செய்யும். காலப் போக்குல அந்த பிகேவியர் மறைஞ்சிடும். ரெண்டாவது ஆட்டிசம்(Autism) .இது ரேர் கேஸ். ஆட்டிஸ்டிக் குழந்தைகள்கிட்ட தான் இவ்வளவு  ட்ராஸ்டிக்  சேஞ்சஸ் தெரியும்..சோ நகுலன் மஸ்ட் பீ…. ஆட்டிஸ்டிக்.”

மிஷா , “ஆனா சின்ன வயசில இருந்து அவன் ரொம்ப ஆக்டிவ்”

“அது அவன் வளர்க்கப்பட்ட சூழ்நிலை நல்லா  அமைஞ்சதால.. ஆட்டிஸ்டிக்  பெற்றோர்களுக்குப் பிறக்குற குழந்தைகள் ஆட்டிஸ்டிக்கா இருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம்…ஆரம்பத்துல நிலவிய சூழ்நிலை நகுலனுக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்திருக்கு. அதனால அவன் ரொம்ப ஆக்டிவா இருந்திருக்கான். ஆனால் அவனோட பாதுகாப்பின்மை இந்த நாயினால் அதிகமாயிட்டதுனால அவனோட ஆட்டிஸ்டிக் பிகேவியர் வெளிப்படத் தொடங்கிடுத்து ..

முதல்ல நாய் மேல ஒரு காம்ப்ளெக்ஸ் டெவலப் ஆகியிருக்கு. அதனாலதான் அவன்  நாய இமிட்டேட் பண்ணியிருக்கான். அதுவே பொறாமையா மாறுனதால கொலை செய்யப் பார்த்திருக்கான். ஒரு கட்டத்துல, ஆட்டிஸ்டிக் பிகேவியர் அதிகமானதால அந்த நாயையே தன் பிம்பமா  கருத ஆரமிச்சுட்டான்.  அதனால …..” மிஷாவின் கலங்கிய கண்களைப் பார்த்தவாறே பேசிய டாக்டர் தொடர்ந்து பேசத் தயங்கினார்..

“அதனால, அவன் நாயா மாறிட்டுவரான் …அதான சொல்ல வரீங்க..” , வேகமாக வினவினார் ஆண்டே.”

“இல்ல அவன் ஏற்கனவே முழுசா நாயாக மாறிட்டான்” எடுத்துரைத்தார் டாக்டர். புயலுக்கு முன்னும் பின்னும் படரும் அமைதிபோல அங்கு சிறிது நேரம் நிலவிய அமைதியை ஆண்டேவின் தீனக் குரல் கலைத்தது, “அப்ப அந்த நாயப் பிரிச்சிட்டா,  he’ll be fine, right?”

“அந்தத் தப்ப மட்டும் செஞ்சிடாதீங்க.. நாய்க்கு எதாவது ஒன்னுனா குழந்தை ஏக்கத்திலேயே இறந்திடுவான். அவனப் பொறுத்த வரையில் நாய் என்ற பிம்பம்தான் உண்மை. அவன் இப்போ தனக்குத் தானே உருவாக்கிக்கொண்ட ஒரு உலகத்தில இருக்கான். அவன் குணமாகுற வரைக்கும் நாயையும் பத்திரமாகப் பாத்துக்கணும்”

“ப்ளீஸ் டூ சம்திங் டாக்டர்..எனக்கு அவன் நல்லபடியா வேணும்.” அழத் தொடங்கினாள் மிஷா.

“அவனோட ஆக்ரோசமான பிகேவியர மெடிகேசன் மூலம் கட்டுப்படுத்திடலாம். மத்தபடி அவனை நிஜ உலகிற்குக் கொண்டு வரவேண்டிய  பொறுப்பு உங்களுடையது. அவன் இப்போ தன்னைத்தானே நாய் என்று நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கான். முதலில் அந்த பிம்பத்தை உடைக்கணும். வீட மாத்துறதெல்லாம் எந்தப் பயனும் தராது. நீங்க ரெண்டு பேரும் அவன் கூடவே இருக்கணும். உங்கள் ஸ்பரிசம் அவனுக்கு ரொம்ப முக்கியம். அவன தனியா எங்கயும் விடாதீங்க. ஒருத்தர் மாற்றி ஒருத்தர் தூக்கியே வச்சியிருங்க. உங்களோடையே தூங்கட்டும். அந்த நாயையும் அவன் பார்வையிலேயே வச்சிருங்க. கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவனுக்கு விளங்கும், ‘நாய் என்ற பிம்பம் பொய், தான் நாய் என்ற எண்ணம் பொய்’. அவன் அந்த மாய உலகத்திலிருந்து வெளிய வந்திடுவான்.அதுக்கப்புறம் அவனுக்கு ஆட்டிஸ்டிக் பிகேவியர் இருந்தா, we will have different treatment for that. அவன் குணமாக சில வருடங்கள் கூட ஆகலாம். அவன் உருவாக்கிக்கொண்ட பிம்பம் உடையும் முன் நாய்க்கு ஏதும் நேரக் கூடாது, உங்க குழந்தை மேல வச்சிருக்க அக்கறைய நாய் மேலயும் வைக்கணும் “

டாக்டருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு நகுலனைத் தூக்கிக்கொண்டு அவர்கள் அங்கிருந்து நகர்ந்தனர்.

இரவு நேரமாகிவிட்டது. அவர்களுக்கு எதுவும் சாப்பிடத் தோணவில்லை. காரை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு, நகுலனுக்கு மட்டும் உணவு வாங்கி வரச் சென்றார் ஆண்டே. அனைத்து கடைகளும் அடைக்கப் பட்டுவிட்டன. திறந்திருந்த ஒரு பேக்கரியில் இரண்டு கேக்குகளை வாங்கிவந்தார். அதை வாங்கிக் கொண்ட நகுலன் வெகு நேரம் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனையே பார்த்தவாறு அழுகையை அடக்கிக் கொண்டிருந்தாள் மிஷா. திடீரென நகுலன் கேக்கை நாக்கை வைத்து நக்கத் தொடங்கினான். தடுக்கச் சென்ற மிஷாவை தடுத்திட்டார் ஆண்டே. பாதி கேக்கைக் கீழே இறைத்து மீதியை அவன் தின்று முடித்ததும் கார் அங்கிருந்து நகர்ந்தது.

கார் பார்க்கிங்கில் ஓரமாக நகுலனின் நாய் படுத்திருந்தது. அதனைக் கடந்து அனைவரும் உள்ளே நுழைந்தனர்.வீட்டில் யாரும் எதுவும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. நகுலனை நடுவில் படுக்க  வைத்து இருவரும் அவனை அணைத்தவாறே படுத்துக் கொண்டனர். படுத்தவுடனே உறங்கிவிட்டான் நகுலன். ஆண்டே மிஷாவால் உறங்க முடியவில்லை.

அவர்கள் மனதில் ஒரு கோடி எண்ணங்கள் முட்டி மோதிக் கொண்டிருந்தன. அவர்கள் இதுவரை மனதறிந்து யாருக்கும் எந்தத் தீங்கும் செய்ததில்லை. கடவுளின் இருப்பைக் குறித்தக் கேள்வி மீண்டும் மீண்டும் அவர்கள் மனதில் எழுந்தது. ‘நிச்சயம் கடவுள் என்று ஒன்று இல்லை. சிறு குழந்தை ஆட்டிவைப்பான் கடவுளாக இருக்க முடியாது. அவ்வாறான திருவிளையாடல்கள் யாருக்கும் தேவையில்லை. அப்படியே கடவுள் இருந்தால் அவன் ஒரு சாடிஸ்ட்டாகதான் இருக்கக் கூடும்’ தங்களுக்குள்ளே எண்ணிக் கொண்டனர். வெகு நேரம் விழித்தே கிடந்த அவர்கள் அதிகாலையில் தூங்கிப் போயினர். மிஷா விழித்துப் பார்க்கையில் நகுலன் அங்கு இல்லை.

பதறியடித்து ஆண்டேவை எழுப்பினாள்.வேகமாக வாசலை நோக்கி ஓடினர், இருவரும். கார் பார்க்கிங்கில் இருந்தான் நகுலன், நாயின் அருகினில். இரு கைகளையும் நிலத்திலூன்றி. ஒரு காலால் முட்டியிட்டு ,மற்றொரு காலைத் தூக்கி , நாக்கை வெளியே நீட்டி நாயை போல் குரைத்துக் காட்டினான் நகுலன்.

மிஷா கதறினாள் ஆண்டேவின் தோளில் சாய்ந்தவாறே. ஆண்டேவின் கண்களும் கலங்கியிருந்தன. அங்கே இரண்டு நாய்கள் குரைத்துக் கொண்டிருந்தன…..

 (மகாகவி இதழ், ஜனவரி 2014)

மணிரத்னம் படைப்புகள் ஓர் உரையாடல்

இந்தியாவில். சினிமா பேசும், சினிமாவை பற்றி பேசும் புத்தகங்கள் மிகக் குறைவு. அதுவும் தமிழில், சினிமாவை பற்றிய அறிவைபரப்பும் புத்தகங்கள் அதிகம் வந்ததில்லை. அந்தவகையில், ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த Conversation with Maniratnam என்ற மிக முக்கியமான இந்த புத்தகத்தை, தமிழில் கொண்டு வந்துள்ளது கிழக்கு பதிப்பகம்.

maniratnam_wrapper

ஒரு படைப்பாளி தன்னுடைய இருபத்தியொரு படைப்புகளை பற்றியும், அவை உருவான பின்னணியை பற்றியும் இந்த புத்தகத்தில் மனம் திறக்கிறார். ஏன், எதற்கு, எப்படி என்பதை தாண்டி மிகவும் நுட்பமான கேள்விகளை தொடுத்து, மணிரத்னத்தின் விலாவாரியான பதில்களை பதிவு செய்துள்ளார் பரத்வாஜ் ரங்கன்.

ஏன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படத்தில் ‘குடை’ வருகிறது, ஏன் அஞ்சலியில் கதாநாயகியின் ஆடை வெளிர் நிறத்தில் இருக்கிறது, ஏன் ஆயுத எழுத்தில் டைட்டில்ஸ் வேகமாக நகர்கிறது என்பன போன்ற சுவாரஸ்யமான விஷயங்களை தெரிந்து கொள்ளலாம். அதே நேரத்தில், ஒரு படத்தில், பாடல் காட்சிகளின் பங்களிப்பு எப்படி இருக்க வேண்டும், பாடல் இசை எப்படி இருக்க வேண்டும், casting எப்படி இருக்க வேண்டும், சரியான கேமரா கோணங்களை தேர்வு செய்வதன் மூலம் கதையை எப்படி திறம்பட சொல்லிடலாம், கதையை எப்படி அடுத்தக் கட்டத்திற்கு எடுத்து செல்வது என்பன போன்ற விஷயங்களையும் மணிரத்னத்தின் பதில்களிலிருந்து புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஏராளமான சுவாரஸ்யமான தகவல்களை கொண்டுள்ள இந்த புத்தகம், திரைப்பட கலையை பற்றிய அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளவும் நிச்சயம் பயன்படும். சினிமாவை நேசிப்பவர்களுகும் சுவாசிப்பவர்களுகும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்…

இந்த புத்தகத்தை தமிழில் மொழிபெயர்க்கும் வாய்ப்பினை எனக்கு அளித்த கிழக்கு பதிப்பகத்திற்கு மிக்க நன்றி..

மணிரத்னம் படைப்புகள்: ஓர் உரையாடல்- சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் கிழக்கு ஸ்டாலில்..

கிராவிட்டியும் ஆஸ்காரும்

கடந்த ஆண்டு வெளியான லைஃப் ஆப் பை படத்திற்கும் இந்த ஆண்டு வெளியாகி வெற்றிகரமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கிராவிட்டி படத்திற்கும் ஒரு ஒற்றுமை உண்டு. நடுக்கடலில் தன்னந்தனியாக தத்தளிக்கும் சிறுவனை பற்றிய படம் லைஃப் ஆஃப் பை. விண்வெளியில் உயிருக்கு போராடும் பெண்ணை பற்றிய சயின்ஸ் பிக்ஷன் படம், கிராவிட்டி. இரண்டு படங்களுமே, தன்னம்பிக்கை இருந்தால் எத்தகைய ஆபத்தான சூழலையும் எதிர்கொள்ளலாம் என்ற கருத்தையே முன்வைக்கின்றன. லைஃப் ஆப் பை பல ஆஸ்கார் விருதுகளை குவித்தது போல கிராவிட்டி படமும் வரவிருக்கும் ஆஸ்கார் விழாவில் ஏராளமான விருதுகளை குவிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

சயின்ஸ் பிக்ஷன் படம் என்றதும் புரியாத பல அறிவியல் கோட்பாடுகளை விவரித்து நம்மை குழப்புவார்கள் என எண்ணவேண்டாம். இது மிகவும் எளிமையான லீனியரான திரைப்படம். படத்தில் அறிவியல் கோட்பாடுகளை விட ஆன்மிக கருத்துக்களும், தத்துவங்களுமே அதிகம் இருக்கின்றன.

விண்வெளி வீரர் மாட் கௌலஸ்கி (ஜார்ஜ் க்லூனி) தன்னுடைய கடைசி விண்வெளி பயணத்தை வெற்றிகரமாக முடித்துவிட வேண்டும் என்று கனவுகண்டு கொண்டிருக்க, விண்வெளியில் ஏற்படும் விபத்தால் விண்கலம் பழுதாகிறது. அவரது குழுவில் இருக்கும் அனைவரும் இறந்து போக, அவரும் டாக்டர் ரியான் ஸ்டோன் (சாண்ரா புல்லக்) மட்டும் உயிர் பிழைக்கின்றனர். ரியான் ஸ்டோனிற்கு அது முதல் விண்வெளி பயணம்.  எப்படியாவது அங்கிருந்து தப்பித்துவிட வேண்டும் என இருவரும் முடிவுசெய்கின்றனர். ஒரு கட்டத்தில் யாராவது ஒருவர் தான் பிழைக்க முடியும் என்ற சூழ்நிலை ஏற்பட, மாட் தன் உயிரை தியாகம் செய்கிறார். இறுதியில் ரியான் ஸ்டோன் தனியாக போராடி பூமியை எப்படி அடைகிறார் என்பதே படத்தின் மீதிக் கதை. படத்தின் கதை முழுக்க விண்வெளியில், பூமிலிருந்து 600 கி.மீ உயரத்தில், நடக்கிறது. அங்கே எல்லாம் மிதந்துகொண்டே இருக்கின்றன. கதாபாத்திரங்களும் மிதக்கின்றனர். நேர்த்தியான, மிகவும் புதுமையான ஒளிப்பதிவின் மூலம் விண்வெளியில் மிதக்கும் உணர்வை பார்வையாளர்களுக்கும் ஏற்படுத்தி இருக்கின்றனர்.

முழு படத்தையும் தன் தோளில் சுமக்கிறார் படத்தின் கதாநாயகி சாண்ரா புல்லக். இரண்டு காட்சிகளில் மட்டுமே அவரின் முகத்தை தெளிவாக பார்க்க முடியும். மற்றபடி படம் முழுக்க ஸ்பேஸ் சூட் அணிந்தே நடித்திருக்கிறார். வெறும் வாய்ஸ் மாடுலேஷன் மூலமும், உடல் அசைவு மூலமும் விண்வெளியில் உயிருக்கு போராடும் பெண்ணின் மனநிலையை அருமையாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். முழு படத்தையும் ஒரு சிறிய கியூப் செட்டில் உருவாக்கியுள்ளனர். அதனால் ஒவ்வொரு நாளும் பத்து மணிநேரத்திற்கு மேல் அந்த கியூப் பெட்டிக்குள்ளேயே அடைந்து கிடக்க வேண்டுமாம். அவ்வளவு மெனக்கெட்டு அவர் சிறப்பாக நடித்திருப்பதனால் அடுத்த ஆண்டு சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதை அவர் வெல்வார் என பலரும் எதிர்பார்க்கின்றனர். படத்தின் துணை கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் ஜார்ஜ் க்லூனி மீண்டும் தான் ஒரு தேர்ந்த நடிகர் என்று நிரூபித்திருக்கிறார். கேலியாக பேசுவது தொடங்கி, ரியான் ஸ்டோனிற்கு மனதைரியம் ஊட்டும் வகையில் பேசுவது வரைக்கும், முதிர்ச்சியான நடிப்பை வெளிப்படுத்துகிறார்.

இந்த படத்தை தத்ரூபமாக உருவாக்க வேண்டும் என்பதற்காக கிட்டதட்ட நான்கரை வருடங்கள் போராடியிருக்கிறார் இந்த படத்தின் இயக்குனர் அல்ஃபோன்சா கௌரான். இவர் தன் மகன் ஜோனா கௌரானுடன் இணைந்து இப்படத்தின் திரைக்கதையை எழுதியுள்ளார். கிராவிட்டி தன்னுடைய கனவு திரைப்படம் என்று குறிப்பிடும் இவர், இந்த படத்திற்கென பிரத்தியேகமாக பல புதிய தொழில்நுட்பங்களை கண்டுபிடித்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறார். இந்தபடத்தின் மூலம் உலகின் தலை சிறந்த இயக்குனர்கள் பட்டியலில் இவர் இடம்பிடித்திருப்பதில் ஆச்சர்யம் ஒன்றுமில்லையே !

படத்தின் மிக பெரிய பலம் ஒலிவடிவமைப்பு. டால்பி அட்மோஸ் என்ற புதிய தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி ஒலிப்பதிவு செய்துள்ளனர். உண்மையில் விண்வெளியில் ஒலி இருக்காது. ஒரு பொருளை தொடுவதன் மூலம் எழும் அதிர்வலைகளின் மூலம் தான் சப்தத்தை உணர்ந்து கொள்ள முடியும். இதை கருத்தில் கொண்டு மிகவும் வித்தியாசமான முறையில் ஒலிவடிவமைப்பு செய்திருக்கிறார்கள். இந்த படத்தை முப்பரிமாண ஒளி-ஒலி தொழில்நுட்ப வசதி கொண்ட திரை அரங்கில் பார்த்தால் இந்த வித்தியாசத்தை உணரலாம். மேலும் டால்பி நிறுவனமும் இந்த படத்தின் மூலம் அதிக லாபம் அடைந்திருக்கிறது. கிராவிட்டி படம் பெரும் வெற்றிபெற்றுவிட்டதால், பல ஹாலிவுட் படைப்பாளிகள் தங்களின் படங்களில் அட்மோஸ் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்த ஆர்வம் காட்ட தொடங்கிவிட்டனர்.

இது ஒருபுறமிருக்க, வெறும் தொழில்நுட்பத்தை மட்டும் நம்பி படத்தை எடுக்காமல், பல தத்துவங்களையும் படத்தில் புகுத்தியிருக்கிறார் இயக்குனர். யாருக்காக ஒரு மனிதன் வாழ வேண்டும், மனிதனுக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தி ஒன்று இருக்கிறதா, என்பன போன்ற பல கேள்விகளுக்கு ரியான் ஸ்டோன் கதாபாத்திரம் மூலம் பதில் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர். மற்ற சயின்ஸ் பிக்ஷன் படங்கள் போல் வெறும் பிரம்மாண்டத்திற்கு மட்டும் முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல், தனிமை, நம்பிக்கை, அன்பு, பாசம் போன்ற விடயங்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருப்பது படத்திற்கு பலம்.

ஹாலிவுடில் பிரம்மாண்டமான படங்கள் பல எடுக்கப்பட்டாலும், வெகுசில படங்கள் மட்டுமே உலக அளவில் பிரபலமாகின்றன. உலக அளவில் ஒரு படம் கொண்டாடப் படவேண்டுமெனில், அந்த படத்தின் கதை அனைத்து தரப்பு மக்களாலும் ரசிக்கும்படி இருக்க வேண்டும். மேக்கிங்கும் அசாத்திய தரத்தில் இருக்க வேண்டும். டைட்டானிக், ஜூராசிக் பார்க், அவதார் போன்ற படங்களை இதற்கு உதாரணமாக சொல்லலாம். அந்தவகையில் இப்போது உலக சினிமாவில் இன்னொரு மைல்கல்லாக அமைந்துவிட்ட கிராவிட்டி ஆஸ்கார் பந்தயத்தில் வெற்றி பெறுகிறதோ இல்லையோ பலகோடி மக்களின் மனதை ஏற்கனவே வெற்றிக்கொண்டுவிட்டது.

தி குட் ரோடும் ஆஸ்காரும்

1956-ஆம் ஆண்டு தொடங்கி ஒவ்வொரு ஆண்டும் அமெரிக்க படங்கள் அல்லாத மற்ற படங்களை அங்கீகரிக்கும் வகையில் சிறந்த வெளிநாட்டு திரைப்படம் என்றொரு விருதை ஆஸ்கார் குழுவினர் வழங்கி வருகின்றனர். அந்த விருதிற்காக ஒவ்வொரு நாடும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஆஸ்காருக்கு படங்களை அனுப்புவது வழக்கம். இந்த ஆண்டு அதிக சர்ச்சைகளுக்கும் பாராட்டுகளுக்குமிடையே “தி குட் ரோட்” என்கிற குஜராத்தி திரைப்படத்தை ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரை செய்திருக்கிறது இந்திய திரைப்பட கூட்டமைப்பு.

தொண்ணூறுகளின் தொடக்கத்திலேயே குஜராத் திரைத்துறை அழிவை சந்திக்க தொடங்கிவிட்டது. கடந்த இருபத்தைந்து வருடங்களில் குஜராத்தில் சொல்லிக் கொள்ளும் அளவிற்கு எந்த ஒரு படமும் எடுக்கப்படவில்லை. ஆனால் குட் ரோட் படம் சிறந்த பிராந்திய மொழி திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதை அண்மையில் பெற்றது. இப்போது ஆஸ்காருக்கும் அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் இந்த படம் பலரின் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கிறது. இது ஒருபுறமிருக்க பலரின் வரவேற்பை பெற்ற லஞ்ச்பாக்ஸ் என்ற இந்தி திரைப்படத்தை விடுத்து, இந்த படத்தை ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரை செய்துவிட்டதால் பலரும் இந்திய திரைப்பட கூட்டமைப்பின் முடிவை விமர்சிக்க தொடங்கிவிட்டனர். இப்படி பாராட்டுகளையும் விமர்சனங்களையும் ஒருங்கே பெற்றிருக்கும் இந்த படத்தின் கதை தான் என்ன?

டேவிட்-கிரண் தம்பதியர் மும்பையிலிருந்து சுற்றுலாவிற்காக கட்ச் வருகின்றனர். நெடுஞ்சாலை பயணத்தின் போது தங்களின் ஏழு வயது சிறுவன் ஆதித்யாவை தொலைத்துவிடுகின்றனர். தம்பதியர் இருவரும் சிறுவனை தேட, தொலைந்த அந்த சிறுவன் டிரக் ஓட்டுனர் பப்புவிடம் கிடைக்கிறான். பப்புவும் அவனது சகாக்களும் சேர்ந்து காப்பீட்டு பணத்திற்காக டிரக்கை மலையிலிருந்து தள்ளிவிட்டுவிட்டு, போலியானதொரு விபத்தை சித்தரித்து, காப்பீட்டு நிறுவனத்தை ஏமாற்றி பணம் சம்பாதிக்க திட்டமிடுகின்றனர். இடற்கிடையில் தன் பாட்டி வீட்டிற்கு பயணிக்கும் பூனம் என்கிற சிறுமியும் அந்த நெடுஞ்சாலையில் வழிதெரியாமல் ஒரு விபச்சார விடுதியில் சிக்கிக் கொள்கிறாள். இறுதியில் இந்த மூன்று கதைகளும் எப்படி இணைகின்றன என்பதே படத்தின் மீதிக் கதை.

சக மனிதர்கள் மீது அன்புசெலுத்துவதை பற்றி இந்த படம் பேசுகிறது. பப்பு சட்டவிரோதமாக சம்பாதிக்க முயன்றாலும், அவனிடம் இருக்கும் மனிததன்மை அவனை ஆதித்யாவிடம் அன்புகாட்ட வைக்கிறது. அதே போல் விபச்சார விடுதியில் இருப்பவர்கள் பூனத்தை அன்பாக பார்த்துகொள்கிறார்கள். இது போல், படமுழுக்க மனித நேயம் விரவி கிடக்கிறது. படத்தின் கதை முழுக்க கட்ச் பகுதியில், ஒரு நெடுஞ்சாலையில் நடக்கிறது.

மல்டிலேயர் நரேட்டிவ் எனப்படும் திரைக்கதை உத்தியை பயன்படுத்தி கதையை சொல்லியிருக்கிறார்கள். இந்த உத்தியில், வெவ்வேறு பின்னணி கொண்ட கதாப்பாத்திரங்கள் கதையின் ஒரு மையப்புள்ளியில் இணைவார்கள். இங்கே மூன்று கதைகளும் இணையும் அந்த புள்ளி ஆழமாக இல்லை என்பதே பெரிய குறை. மேலும் மூன்று கதைகளுக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் வழங்கப்படவில்லை. சிறுமி பூனத்தின் கதை மிகவும் மேலோட்டமாக அமைந்திருப்பதால், அதில் வரும் கதைமாந்தார்கள் நம் மனதில் பதியாமால் போய்விடுகின்றனர்.

இந்த படத்தை எழுதி இயக்கியிருப்பவர் புதுமுக இயக்குனர் கியான் கொரீயா. முதல் படத்திலேயே சிறந்த இயக்குனர் என்ற அங்கீகாரத்தை பெற்றுவிட்டார். திரைக்கதையிலும் இன்னும் அதிக கவனம் செலுத்தியிருந்தால், திரைக்கதையில் இடையிடையே தொய்வு ஏற்படாமல் தவிர்த்து இருக்கலாம். படத்திற்கு மிக பெரிய பலம் ஒளிப்பதிவு. நெடுஞ்சாலையையும் கட்ச் பகுதியின் வறண்ட பூமியையும் எந்த செயற்கை தனமுமின்றி அப்படியே படம் பிடித்திருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர் அமிதாப் சிங். ஆஸ்கர் விருது பெற்ற ரசூல் பூக்குட்டி படத்தின் ஒலி வடிவமைப்பாளராக பணியாற்றி இருப்பது படத்திற்கு இன்னொரு பலம்.

மேலும் படத்தில் தொழில்முறை நடிகர்கள் அதிகம் இல்லை. சாமானிய மனிதர்களை நடிக்க வைத்து படத்தை மிகவும் யதார்த்தமாக உருவாக்கி இருக்கின்றனர். ஆடம்பரமான பின்னணி இசையை தவிர்த்து, கிராமிய பாடல்களை பின்னனியில் பயன்படுத்தியிருப்பது படத்திற்கு புதியதொரு வடிவத்தை தருகிறது. அழிந்துவிட்ட குஜராத் திரைத்துறைக்கு மீண்டும் உயிர்கொடுக்கும் வகையில் இந்த படத்தை உருவாக்கி இருக்கும் இயக்குனரை பாராட்டிட வேண்டும்.

படம் என்னதான் சிறப்பாக இருந்தாலும் இதைவிட பன்மடங்கு சிறப்பாக இருக்கும் லஞ்ச்பாக்ஸ் படத்தை ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரை செய்திருக்கலாம் என்று ஒருசாரார் ஆதங்கப்படுகின்றனர். லஞ்ச்பாக்ஸ் படத்தின் கதைகளம் குட் ரோடிலிருந்து மாறுபட்டிருந்தாலும், அந்த படமும் சக மனிதர்களை நேசிப்பதை பற்றிதான் பேசுகிறது. லஞ்ச்பாக்ஸ் படத்தில் இருந்த முழுமை குட்ரோடில் இல்லை என்பதே உண்மை. அதே சமயத்தில், இந்தி படங்கள் மட்டுமே இந்திய படங்களன்று, மற்ற மொழி படங்களையும் ஆதரிக்க வேண்டும். அதனால் குட் ரோட் படத்தை தேர்வு செய்திருப்பது சரியான முடிவே என்று இன்னொருசாரார் வாதிடுகின்றனர். எது எப்படியோ, ஒரு படம் ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரைக்கபட்டுவிட்டதால் மட்டுமே அந்த படம் இறுதி சுற்றுக்கு தேர்வாகிவிடாது. படத்தை அமெரிக்க விநியோகஸ்தர்களுக்கு விற்கவேண்டும். அமெரிக்க விமர்சகர்களிடமும், பத்திரிக்கைகளிடமும் படத்தை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். படத்தை அமெரிக்காவில் பிரபல படுத்த வேண்டும். இதை ஆஸ்கர் லாபியிங்க் என்று அழைப்பார்கள். பின் அந்த படத்தை இறுதி சுற்றுக்கு தேர்வு செய்யலாமா வேண்டாமா என்ற முடிவை ஆஸ்கார் குழுவினர்தான் எடுப்பார்கள்.

1957-ஆம் ஆண்டு தொடங்கி இன்றுவரை ஆஸ்கார் விருதிற்கு இந்தியாவிலிருந்து 46 படங்கள் அனுப்பப் பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் வெறும் மூன்று படங்கள் மட்டுமே இறுதி சுற்றுக்கு தேர்வாகி இருக்கிறது. அதனால் தி குட் ரோட் திரைப்படம் ஆஸ்கார் பந்தயத்தில் எவ்வளவு தூரம் செல்கிறது என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

தி காஞ்ஜூரிங்

நன்றி ஆழம் 

உண்மை சம்பவங்களை அடிப்படையாக கொண்டு எடுக்கப்படும் பேய் படங்களுக்கு எப்பொழுதுமே மவுசு அதிகம். அந்த வகையில், அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவத்தின் திரை வடிவமே, அண்மையில் வெளியான, தி காஞ்ஜூரிங். உலகளவில் பெரும் வரவேற்ப்பை பெற்றுவரும் இந்த படத்தில் அப்படி என்ன தான் இருக்கிறது என்று பார்த்துவிடுவோம்.

பெரோன் தம்பதியர், தங்கள் ஐந்து மகள்களுடன் புது வீட்டிற்கு குடி புகுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் செல்ல நாய் மட்டும் வீட்டிற்குள் காலடி எடுத்து வைக்க மறுக்கிறது. அவர்கள் அதை பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளமால், புது வீட்டில் முதல் நாள் பொழுதை சந்தோசமாக கழிக்கின்றனர். மறுநாள் அவர்களின் செல்ல நாய் வாசலில் இறந்து கிடக்கிறது. அன்றிலிருந்து, தினமும் அதே இடத்தில், புறாக்கள் செத்து விழுகின்றன.  வீட்டில் உள்ள அனைத்து கடிகாரங்களும், விடியற் காலை 3.07-க்கு நின்று விடுகின்றன. சுவற்றில் மாட்டப்பட்டிருக்கும் படங்கள் கீழே விழ தொடங்குகின்றன. வீட்டினுள் ஏதோ கெட்ட சக்தி இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் மிகவும் தாமதமாக புரிந்து கொள்கின்றனர்.

என்ன செய்வது என்று தெரியாது விழிக்கும் பெரோன் தம்பதியர், இறுதியில் அமானுஷ்ய சக்திகளை பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யும், வாரன் தம்பதியரின் உதவியை நாடுகிறார்கள். அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்து ஆராய்ச்சி செய்த பின்னர் தான் தெரிகிறது, வீட்டில் ஒரு பேய் மட்டும் இல்லை, பேய்கள் இருக்கின்றன என்று. ஆறு வயது பேய் முதல், 60 வயது பேய் வரை வீட்டினுள் நிறைய பேய்கள் இருக்கின்றன. அதில் சில பேய்கள் நல்ல பேய்கள். அவர்களால் எந்த ஆபத்தும் இல்லை. அந்த வீட்டில் இருப்பதிலே கொடூரமான பேய் பாத்சேபா என்றொரு பெண் பேய். அந்த பேயை வெளியேற்றினால் அந்த வீட்டில் அமைதி திரும்பி விடும் என்று முடிவு செய்கின்றனர் பெரோன் தம்பதியர். பேய் ஓட்ட வேண்டுமெனில், அந்த ஊர் தேவாலயத்திடமிருந்து அனுமதி பெற வேண்டும். அந்த வீட்டினுள் பேய் இருக்கிறது என்பதற்கான ஆதாரங்களை சமர்பித்தால்தான் அனுமதி தருவோம் என்கிறது சர்ச் கமிட்டி. அவர்கள் ஆதாரங்களை தயார் செய்துக் கொண்டிருக்கும் வேலையில், அந்த வீட்டு பெண்மணியான கரோலின் பெரோனுக்கு பேய் பிடித்துவிடுகிறது. அவள் தன் மகள்களையே கொல்ல முயல்கிறாள். இறுதியில் பேய் வென்றதா, இல்லை, வாரன் தம்பதியர் வென்றார்களா என்பதே மீதி கதை.

படத்தின் கதை என்னமோ வழக்கமான பேய் பட கதை தான். ஆனால், அதை சொன்ன விதத்தில் நிறைய வித்தியாசம் காட்டியிருக்கிறார்கள். படத்தில் எதிர்பாராத திகில் தருணங்கள் நிறைய இருக்கிறது. உதரணாமாக, தாயும் மகளும் கண்ணாமூச்சி ஆடும் ஒரு காட்சியில், பேயும் ஆட்டத்தில் சேர்ந்து கொள்கிறது. அது பேய் என்று தெரியும் போது அந்த தாய் மட்டும் நடுங்கவில்லை, பார்ப்பவர்களும் நடுங்குகிறார்கள். இது போன்ற, விறுவிறுப்பான திரைக்கதையோடு, திகிலூட்டும் பின்னணி இசையும், சவுண்ட் எபெக்டஸ்சும் சேர்ந்து கொள்வதால், படம் சீட் எட்ஜ் த்ரில்லராக உருவெடுத்து, நம்மை மிரட்டுகிறது.

உலக சினிமாவில், பல வருடங்களாக பேய் படங்கள் வந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. ஆனால் காஞ்ஜூரிங் அளவிற்கு சிறந்த படம் வரவில்லை என பலரும் இந்த படத்தை பற்றி பாராட்ட தொடங்கிவிட்டனர். இந்த பாராட்டுக்கள், அனைத்தும் படத்தின் இயக்குனரையே சேரும். இந்த படத்தை மிகவும் சிறப்பாக இயக்கியிருப்பவர் ஜேம்ஸ் வான். இவர், உலகளவில் மிகவும் பிரபலமான ‘சா’ (Saw) படத்தின் மூலம் இயக்குனராக அறிமுகமானவர். இது வரை இவர் எடுத்த எல்லா படங்களும் திகில் படங்களே. அமெரிக்காவில் இந்த படம் அதிக வரவேற்பை பெற்றுள்ளதால் இவரை ஹாலிவுட்டின் ‘ஹாரர் கிங்’ என்று அழைக்க தொடங்கிவிட்டனர். இவருடைய எல்லா படங்களிலும், மரத்தால் செய்யப்பட்ட ஒரு பொம்மை இடம்பெற்றிருக்கும். இந்த படத்திலும் அப்படி ஒரு பொம்மை வருகிறது. அதுவும் தன் பங்கிற்கு நம்மை பயமுறுத்திவிட்டு செல்கிறது.

இந்த படம் மட்டும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கவில்லை. படம் உருவான விதமும் சுவாரஸ்யமாகவே இருக்கிறது. 1971-யில் அமெரிக்காவின் ரோட் தீவில் உள்ள ஒரு வீட்டில் நடந்த சம்பவத்தை தான் இப்போது படமாக உருவாக்கி இருக்கின்றனர். அந்த வீட்டில் ஒரு காலத்தில் வசித்த சூனியக்காரி, தூக்கிட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டிருக்கிறாள். அவள் தான் அந்த வீட்டில் பேயாக அலைந்து, அங்கே குடியிருந்த அனைவரையும் தொந்தரவு செய்திருக்கிறாள். வாரன் தம்பதியர் (எட் வாரன், லொரைன் வாரன்) தான் அதை கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.  அமெரிக்காவில், அமானுஷ்ய சக்திகளை பற்றி ஆராய்ச்சி செய்வதில் பேர்பெற்றவர்கள் இவர்கள். ஹாலிவுட்டில் வந்த சில முக்கிய பேய் படங்கள், இவர்களின் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து உருவானவையே. கிட்டதட்ட இருபது ஆண்டுகளாக, பலரும் இந்த படத்தை உருவாக்க முயன்று தோற்றுள்ளனர். இறுதியில் வான் இதற்கு வெற்றிகரமாக திரைவடிவம் கொடுத்துவிட்டார்.

அமெரிக்காவில், ஒரு திரையரங்கில், இந்த படத்தை பார்த்த ரசிகர்கள் பலரும் பயந்து நடுங்கியிருகிறார்கள். அதனால், அந்த திரையரங்க நிர்வாகம், ஒரு பாதிரியாரை வரவழைத்திருக்கிறது. ஒவ்வொரு காட்சி முடிந்ததும், அந்த பாதிரியார், மக்களுக்கு மன தைரியம் ஊட்டும் வகையில், கவுன்சிலிங் கொடுத்து விட்டு போகிறாராம். இது ஒரு மார்கெட்டிங் உத்தி என்கிறார்கள் விமர்சகர்கள்.   

இந்த படம் மிக சிறந்த ஹாரர் படமாக உருவானதற்கு முக்கிய காரணம், இயக்குனரின் தனித்திறமைதான். ஒரு சிறந்த பேய் படம் எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பதற்கு இந்த படம் சரியான உதாரணம். பேய் பிசாசு போன்றவற்றில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்களுக்கும் இந்த படம் நிச்சயம் பிடிக்கும்.

 

சூப்பர் மேன்-75

உலகின் மிக பெரிய சூப்பர் ஹீரோவாக கருதப்படும் சூப்பர்மேன், முதன்முதலில் வில்லனாகதான் உருவாக்கப்பட்டார் என்றால் நம்பமுடிகிறதா? ஆம். 1933-யில், ஒரு ஆங்கில சிறுகதையில் வில்லனாக அறிமுகமான சூப்பர் மேன் மிக வேகமாக வளர்ந்து ஹீரோவான கதையை பார்க்கும் முன்பு, அண்மையில் வெளியான மேன் ஆப் ஸ்டீல் படத்தை பற்றி பார்த்துவிடுவோம்.

மேன் ஆப் ஸ்டீல், சூப்பர் மேனின் சாகசங்களை மட்டும் மையப்படுத்தி எடுக்கப்பட்ட படமன்று. அனைவரும் அறிந்த சூப்பர் மேன் வரலாற்றை புதிய பாணியில் சொல்லும் படம் இது. க்ரிப்டான் கிரகத்தை சேர்ந்த விஞ்ஞானி, ஜோர்-எல். க்ரிப்டான் அழியப் போகிறது என்று தெரிந்ததும், புதிதாக பிறந்த தன் குழந்தையை விண்கலத்தில் வைத்து வேறு கிரகத்திற்கு அனுப்பி விடுகிறார். அந்த குழந்தை பூமியை வந்து அடைகிறது. அந்த குழந்தையை எடுத்து வளர்க்கும் கென்ட் தம்பதியர், அந்த குழந்தைக்கு கிளார்க் கென்ட் என்று பெயரிடுகின்றனர். தன்னிடம் அசாதாரணமான சக்தி இருப்பதை கிளார்க் உணர்ந்துகொள்கிறான். தன் வளர்ப்பு தந்தையின் மூலம், தான் யார் என்ற உண்மையை அவன் தெரிந்துகொள்கிறான். இந்நிலையில் க்ரிப்டான் கிரகத்தின் வில்லனான, ஜெனரல் ஜாட் கிளார்க்கை கொள்ள பூமிக்கு வருகிறான். கிளார்க், எப்படி அந்த வில்லனை வென்று சூப்பர் மேனாக உருவாகிறான் என்பதை விளக்குகிறது இந்தப்படம்.

பிரபல இயக்குனர் கிரிஸ்டோபர் நோலன், இந்த படத்தின் கதாசிரியர்களில் ஒருவர். பேட் மேன் கதாபாத்திரத்திற்கு புதிய பரிமாணத்தை கொடுத்தவர் இவர்தான். அதே போல் சூப்பர் மேன் கதாபாத்திரத்தையும் நவீனமாக உருவாக்கியுள்ளார். படத்தில் அவரது ‘டச்’ நிறைய இருக்கிறது. திரைக்கதையை நான் லீனியர் முறையில் சொல்லியிருப்பது படத்தின் சுவாரஸ்யத்தை மேலும் கூட்டுகிறது.  இருந்தும் படத்தில் நீளத்தை சற்று குறைத்திருக்கலாம்.

வெறும் சூப்பர் மேனின் சாகசங்களை மட்டும் இந்த படத்தில் எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சும். சூப்பர் மேன் கதாபாத்திரத்தை உலகிற்கு மீண்டும் அறிமுக படுத்துவதே இந்த படத்தின் முக்கிய நோக்கம். அதனால், அவரது சாகசத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் தரப்படவில்லை. ஆனால் நிச்சயம் புதிய பரிமாணத்தில் இன்னும் சில சூப்பர் மேன் படங்கள் வருங்காலத்தில் வரும் என நாம் எதிர்பார்க்கலாம்.

1933-ஆம் ஆண்டு ஜெர்ரி, ஜோ என்ற இரண்டு நண்பர்களால் உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரமே ‘சூப்பர்மேன்’. அவர்கள், தி ரெயின் ஆப் சூப்பர்மேன் (The Reign of Superman) என்ற சிறுகதையில் ‘சூப்பர் மேன்’ என்றொரு வில்லனை உருவாக்கினார்கள். அவன் உலகத்தையே கட்டி ஆள முயல்கிறான். அந்த கதாபாத்திரம் அதிகம் பேசப்படாததால், அவனை ஹீரோவாக மாற்றி, 1938 ஆம் ஆண்டு முதல் சூப்பர் மேன் காமிக்கை வெளியிட்டார்கள். அன்றுமுதல் இன்றுவரை, 75 வருடங்களாக உலக ரசிகர்களை கவர்ந்து வருகிறார் ‘சூப்பர் ஹீரோ’ சூப்பர்மேன்.

தொடக்கத்தில் சூப்பர் மேனும் ராபின் ஹூடை போல ஒரு சாதாரண கதாபாத்திரம் தான். சட்டத்துக்கு கட்டுபடுவதை விட, நியாயத்திற்க்கு கட்டுப்படுவதை தான் அவர் விரும்புவார். சூப்பர்மேனை உருவாக்கிய ஜெர்ரி, ஜோ ஆகியோர் இடது சாரிகள் என்பதால், ஆரம்ப கால சூப்பர் மேனும் இடது சாரியாகவே இருந்தார். மேலும் அவரிடம் பறக்கும் சக்தி இருக்கவில்லை. பின், 1940-யில் லெக்ஸ் லூத்தர் என்ற வில்லன் கதாபாத்திரத்தை உருவாக்கினார்கள். அவர்தான் சூப்பர்மேனின் பிரதான எதிரி. மிக திறமையான இந்த வில்லன் கதபாத்திரத்தை உருவாக்கிய பின்தான், சூப்பர் மேனையும் அசாதாரணமான வீரனாக உருவாக்கினார்கள். சூப்பர் மேனுக்கு பறக்கும் சக்தி உட்பட பல சக்திகள் வந்தன. இப்படி மிக பிரபலமாக, காமிக் உலகில் வளர்ந்து வந்த சூப்பர் மேனை 1992-ஆம் ஆண்டு கொன்றுவிட்டார்கள். அதற்கு வாசகர்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவே, மீண்டும் சூப்பர்மேன் உயிர்த்தெழுந்தார்.

காமிக் உலகை பல ஆண்டு காலம் ஆண்ட சூப்பர் மேன், 1951-ஆம் ஆண்டு ‘சூப்பர் மேன் அண்ட் மோல் மென்’ என்ற படத்தின் மூலம் திரைத்துறையில் நுழைந்தார். வெறும் ஐம்பத்தெட்டு நிமிடம் மட்டும் ஓடும் இந்த படத்தில் கதாநாயகனாக நடித்தவர் ஜார்ஜ் ரீவ்ஸ். ஆனால் முதல் முழு நீள சூப்பர்மேன் படம் 1978-ஆம் ஆண்டுதான் வெளியானது. ‘சூப்பர்மேன்’ என்று பெயரிடப்பட்ட இந்த படத்தில் சூப்பர்மேனாக கிரிஸ்டோபர் ரீவ்ஸ் நடித்திருந்தார். இன்றளவும், சூப்பர்மேன் கதாபாத்திரம் என்றதும் உடனே நினைவுக்கு வரும் நடிகர் இவர்தான். இவர் மொத்தம் நான்கு படங்களில் சூப்பர் மேனாக நடித்திருக்கிறார். இவர் நடித்து 1987 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த சூப்பர்மேன் நான்காம் பாகம் சரியாக ஓடாததால், கிட்டதட்ட இருபது வருடங்கள் சூப்பர்மேனை நம்மால் சினிமாவில் பார்க்கமுடியவில்லை. 2006-யில், சூப்பர்மேன் ரிடர்ன்ஸ் என்ற படத்தின் மூலம் மீண்டும் திரையில் தோன்றினார் சூப்பர்மேன். அந்த படத்தின் வெற்றி தந்த நம்பிக்கையில், மேன் ஆப் ஸ்டீல் படத்தை எடுத்துள்ளனர். மேன் ஆப் ஸ்டீல் படத்தில் நவீன சூப்பர்மேனாக வாழ்ந்திருப்பவர் ஹென்றி காவில்.

இதற்கிடையில் 1984-யில் சூப்பர்கேர்ள் என்றொரு படமும் வந்தது. ஆனால் படம் சரிவர ஓடவில்லை. சூப்பர் மேன் படங்களிலேயே அதிக நஷ்டத்தை சந்தித்த படமும் இதுதான். இதுவரை வெளிவந்த சூப்பர் மேன் படங்களில் வசூலை வாரி குவித்த படம் 1978-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த ‘சூப்பர்மேன்’ என்ற படமே. சூப்பர் மேன் ரிடர்ன்ஸ் என்ற படமும் பெரிய அளவில் லாபம் ஈட்டியது. இந்த சாதனையை மேன் ஆப் ஸ்டீல் நிச்சயம் முறியடித்துவிடும். அந்த அளவிற்கு மேன் ஆப் ஸ்டீல் பாக்ஸ் ஆபிசில் சக்கை போடு போடுகிறது.

சூப்பர் மேன் கதாபாத்திரத்தை கடவுளின் வடிவமாக கருதுபவர்களும் அமெரிக்காவில் இருகிறார்கள். பொதுவாக, சூப்பர் மேன் யாரையும் கொலை செய்ய மாட்டார். ஆனால், மேன் ஆப் ஸ்டீல் படத்தின் இறுதியில் வில்லனை கொன்று விடுகிறார். இதனால், சூப்பர் மேனின் புனித தன்மை கெட்டுவிட்டதாக பலர் எதிர்ப்பு குரல் எழுப்புகின்றனர்.

என்னதான் சூப்பர் மேன் அமெரிக்காவின் கலாசார சின்னமாக கருதப்பட்டாலும், சூப்பர்மேன் படங்களில் நடிக்க பலர் தயங்குகின்றனர். சூப்பர் மேன் படங்களில் நடிப்பவர்களுக்கு ஏதாவது அசம்பாவிதம் நேரும் என்றொரு நம்பிக்கை நிலவுவுவதே அதற்கு முக்கிய காரணம். சூப்பர் மேனாக நடித்த பலர் அகால மரணம் அடைந்துள்ளனர். ஜார்ஜ் ரீவ்ஸ் குண்டடி பட்டு இறந்தார். கிறிஸ்டோபர் ரீவ்ஸ், குதிரையில் இருந்து கீழ் விழுந்து பாரலைஸ் ஆகி இறந்தார். இதெல்லாம் மூட நம்பிக்கை என்கிறார் சூப்பர்மேன் ரிடர்ன்ஸ் படத்தில் நடித்த பிராண்டன் ரூத்.

எது எப்படி இருந்தாலும், உலகின் மற்ற சூப்பர் ஹீரோக்களுக்கெல்லாம் முன்னோடியான சூப்பர் மேனுக்கு மவுசு என்றுமே குறையாது என்பதற்கு சான்றுதான் மேன் ஆப் ஸ்டீல் படத்திற்கு கிடைத்திருக்கும் வரவேற்ப்பு. இந்த படம், டேவிட் கோயர், நோலன், ஜாக் ஸ்னைடர் போன்ற பல பிரபல படைப்பாளிகளின் தனித்திறமையால் உருவானது. அவர்கள் இணைந்து சூப்பர்மேனுக்கு நவீன வடிவம் கொடுத்திருக்கிறார்கள். சூப்பர்மேனின் ஆடையையும் மாற்றி வடிவமைத்திருக்கிறார்கள். அதனால் இன்னும் தரமான சூப்பர் மேன் படங்களை வருங்காலத்தில் எதிர்பார்க்கலாம். இரண்டு தலைமுறைக்கு மேல் ஆட்சி செய்து வரும் சூப்பர்மேன், அடுத்த தலைமுறையை கட்டி போட்டாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை.