இலவச ஈ-புத்தகங்களும் கூகிள் ப்ளேவும்

கூகிள் ப்ளே ஸ்டோரில் பல புத்தகங்கள் இலவசமாக கிடைக்கின்றன. முதன்முதலில் புத்தகத்தை டவுன்லோட் செய்ய முற்படும் போது, கிரெடிட் அல்லது டெபிட் கார்ட் விவரங்களை தர வேண்டும். முதல் முறை மட்டும் நம் வங்கிக்கணக்கில் இருந்து ஐம்பது ரூபாய் பிடித்துக்கொள்வார்கள். ஓரிரு நாட்களில் அந்த பணம் திருப்பி தரப்பட்டுவிடும். இது நாம் அளித்த விவரங்கள் உண்மையானதா என்று சரி பார்க்க.

கூகிள், பேபால் உட்பட பல தளங்களும் இப்படிதான் இயங்குகின்றன. இது அவர்களுடைய பாலிசி. மேலும் நாம் எப்போது வேண்டுமானாலும் நம்முடைய கார்ட் விவரங்களை அழித்துவிடலாம். இதுவரை நான் நூற்றுக்கனக்கான இலவச புத்தகங்களை கூகிள் ப்ளேவில் டவுன்லோட் செய்திருக்கிறேன்.  என் அனுமதியின்றி என் வங்கிக் கணக்கில் இருந்து பணம் டெபிட் செய்யப்பட்டதில்லை.

கூகிள் ப்ளே ஸ்டோரில், என்னுடைய இலவச புத்தகங்களை முதன்முதலாக டவுண்லோட் செய்யும் போது ஐம்பது ரூபாய் டெபிட் செய்யப்படுவதாக சிலர் என்னை தொடர்புகொள்கின்றனர். என் புத்தகம் என்றில்லை, முதன்முதலில் கூகிள் ப்ளேவில் எந்த இலவச புத்தகத்தை டவுன்லோட் செய்தாலும், ஐம்பது ரூபாய் டெபிட் செய்யப்படும் சற்றுப் பொறுத்திருந்தால் அந்த பணம் திரும்பி வந்துவிடும் என்பதை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

நன்றி
அரவிந்த் சச்சிதானந்தம்

பிச்சாவரம் சதுப்பு நில காடு

பிச்சாவரம் சதுப்பு நில காடு

ஒளிப்பதிவு: பிரேம்குமார் சச்சிதானந்தம்
படத்தொகுப்பு: அரவிந்த் சச்சிதானந்தம்

நன்றிகள் பல…

aravindhskumar anniversary collage

2011-யில்  தொடங்கப்பட்ட இந்த வலைத்தளத்திற்கு இன்று மூன்றாவது பிறந்த நாள் என்பதை பகிர்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

நன்றிகள், கடந்த இரண்டு வருடங்களாக முழு நேரம் எழுதி வரும் எனக்கு ஊக்கம் அளித்துவரும் அனைவருக்கும்…

மனமார்ந்த நன்றிகள், வாசகர்களுக்கு, நண்பர்களாய் இருக்கும் குடும்பத்தாருக்கு, குடும்பமாய் இருக்கும் நண்பர்களுக்கு…

அன்புடன்

அரவிந்த் சச்சிதானந்தம்

 

தமிழில் ஆன்லைன் செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் ஏன் அவசியம்?

‘செல்ஃப்-பப்ளிஷிங்’ (Self-Publishing) என்ற வார்த்தை அண்மை காலத்தில் பிரபலமான வார்த்தையாக இருக்கலாம். ஆனால் தமிழில் ஏதோ ஒரு வகையில் செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் கான்செப்ட் வெகு காலமாகவே இருந்து கொண்டிருக்கிறது. பெரும்பான்மையான நேரங்களில் எழுத்தாளர்கள் தங்கள் ஆரம்ப நாட்களில் தங்களுடைய படைப்புகளை தாங்களே பிரசுரித்து வந்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு வேறு வழி இருந்திருக்கவில்லை. ஆனாலும் செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் என்று அவர்கள் அதை அழைக்க வில்லை.  ஒரு எழுத்தாளன்  தன் படைப்புகளை தானே பிரசுரித்துக்கொள்ளும் முறை தான் செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் எனப்படுகிறது. இப்போது உலகளவில்  செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கிற்கு  ஏராளமான வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. ஈ-புத்தகம், பிரிண்ட் புத்தகம் என அனைத்தும் சாத்தியம். பிரிண்ட் ஆன் டிமாண்ட் என்ற முறையில் பைசா செலவளிக்காமல் ஒரு புத்தகத்தை பிரிண்ட் செய்ய முடியும். இந்த முறை வளரும் எழுத்தாளர்களுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம். வெளிநாடுகளில் பல வளர்ந்த எழுத்தாளர்களும் இந்த முறையை பின்பற்ற தொடங்கிவிட்டனர்.

இந்தியாவிலும் இந்த முறை வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் நிறுவனங்கள் நிறைய உருவாகி வருகின்றன. பல ஆன்லைன் ரீடைல் நிறுவனங்களும் செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கில் இறங்கியிருக்கின்றன. இங்கே நிறுவனங்கள் இடைத்தரகர்கள் போலவே செயல்படுவார்கள். ஒரு புத்தகத்தின் முழு உரிமை எழுத்தாளரிடமே இருக்கும். எழுத்தாளாரே பதிப்பாளர். புத்தகத்தை விநியோகம் செய்வதே இந்த நிறுவனங்களின் வேலை. அதற்கு அவர்கள் கமிஷன் மட்டுமே பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஈ-புத்தகமெனில், பெரும்பாலும் 70-30 முறை பின்பற்ற படுகிறது. ஒரு புத்தகத்தின் விலையில் 30% செல்ஃப் பப்ளிஷிங் நிறுவனத்திற்கு சென்றுவிடும். மீதம் 70% எழுத்தாளருக்கு. பிரிண்ட் புத்தகமெனில் 50% வரை எழுத்தாளருக்கு கிட்டும். எழுத்தாளரிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை முன்பனமாக வாங்கிக்கொண்டு புத்தகத்தை பிரசுரிக்கும் செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் நிறுவனங்களும் இருக்கின்றன. வரும் லாபத்தை இறுதியில் பிரித்துக்கொள்வார்கள். இந்தியாவில் ஆங்கில நூல்களுக்கு மார்க்கெட் நிறைய இருப்பதால் காசு செலவில்லாமல் செல்ஃப் பப்ளிஷ் செய்திட முடியும். பிராந்திய மொழி நூல்களுக்கு? அண்மையில் என்னுடைய ‘தட்பம் தவிர்’ நாவலை ஆன்லைனில் செல்ஃப் பப்ளிஷிங் செய்த போது தமிழ் செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கில் இருக்கும் பிரச்சனைகளை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

இந்தியாவில், ஆங்கிலத்தோடு ஒப்பிடுகையில் பிராந்திய மொழி புத்தகங்கள் மிகவும் குறைவாகவே செல்ஃப் பப்ளிஷ் செய்யப்படுகின்றன. எனினும் ஹிந்தி, வங்காளம் போன்ற மொழிகளில் நிறைய நிறுவனங்கள் புத்தகங்களை செல்ஃப் பப்ளிஷ் செய்கின்றன. தமிழில் அதற்கான வாய்ப்புகள் ஆரம்பநிலையிலேயே இருக்கின்றன. கடந்த நான்கு வருடங்களாக பல பிரபல ஆன்லைன் ரீடைல் நிறுவனங்கள் தமிழ் உட்பட பல பிராந்திய மொழி நூல்களை ஆன்லைனில் பிரசுரிக்கப்போவதாக சொல்லிவருகின்றன. ஆனால் உண்மையில், இவர்கள் யாரும் தமிழில் செல்ஃப் பப்ளிஷிங் செய்வதில்லை. என்ன பிரச்சனை?

Amazon kindle direct publishing

அனைத்து இந்திய மொழி புத்தகங்களையும் வரவேற்பதாக amazon சொல்கிறது. அதன் பப்ளிஷிங் தளத்தில் தமிழ் புத்தகங்களை பப்ளிஷ் செய்யும் ஆப்சனும் இருக்கிறது. ஆனால் ஈ-புத்தகத்தை பப்ளிஷ் செய்து பார்த்தால் தமிழ் ஃபாண்ட்கள் எடுப்பதில்லை. வெறும் பொட்டிகள் தான் மிஞ்சுகிறது. Amazon-ஐ தொடர்பு கொண்டால், அவர்கள் தமிழ் புத்தகங்களை  பப்ளிஷ் செய்வதில்லை அவர்கள் தளம் தமிழ் ஃபாண்ட்களை சப்போர்ட் செய்வதில்லை என்பதே பதிலாக வந்தது. உண்மையில் தமிழ் font தான் பிரச்சனையா? எல்லா நிறுவனங்களும் தங்களுக்கென்று ஒரு e-book format-ஐ வைத்திருக்கிறது. ஆனால் அவை அவர்களாக உருவாக்கிக்கொண்ட ஃபார்மட்கள் அன்று. உலகின் பிரபலமான ஈ-புக் பார்மட்களை tweak செய்து அவர்களுக்கான ஃபார்மாட்டாக மாற்றிக்கொள்கிறார்கள். ஒரு word doc ஃபைலை amazon  ஃபார்மாட்டில் மாற்றுவது அவ்வளவு கடினமான விசயமல்ல. அந்த வேலையை செய்ய நிறைய சாஃப்ட்வேர் இருக்கின்றன. அப்படி கன்வெர்ட் செய்யபட்ட ஃபைல்களை kindle சாதனங்கள் அனைத்திலும் டெஸ்ட் செய்து பார்த்ததில், ஃபாண்ட்கள் எந்த பிரச்சனையுமின்றி மேப் ஆகி இருந்தன. ஆனால் Amazon அதனுடைய converter-ஐ பயன்படுத்தி கன்வெர்ட் செய்யப்பட்ட ஃபைல்களை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளும். ஆனால் kindle converter-ஆல் தமிழ் ஃபாண்ட்கள் சரியாக உருவாக்க முடிவதில்லை.  தற்போதைய சூழலில் எந்த ஃபார்மட்டிலும் ஒரு தமிழ் ஈ-புத்தகத்தை சிறப்பாக உருவாக்கிட முடியும். பிரச்சனை ஃபாண்ட்டிலோ பார்மட்டிலோ இல்லை. பெரிய வெளிநாட்டு செல்ஃப் பப்ளிஷ் நிறுவனங்கள் தமிழுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பத்தில்லை என்பதே உண்மை. அதற்கான மார்க்கெட் இங்கே இல்லை என்று அவர்கள் எண்ணுகிறார்கள்.

Flipkart Online Self publishing

Flipkart-டும் தாங்கள் செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கில் கோலோச்சப் போவதாக சொல்கிறார்கள். ஆனால் flipkart-இல் நேரடியாக புத்தகத்தை ஒரு எழுத்தாளரால் பிரசுரிக்க முடியாது. வினியோகஸ்தர்கள் மூலமாகதான்  flipkart-டிற்கு ஈ-புத்தககங்களை விநியோகம் செய்ய முடியும். அது போன்ற ஒரு விநியோக தளம் தான் Smashwords. இதுவும் வெளிநாட்டு தளம் என்பதால், தமிழுக்கான முக்கியத்துவம் குறைகிறது. smashwords 70-30% என்ற முறையில் இயங்கினாலும், அது ஒரு அமெரிக்க தளம் என்பதால் அமெரிக்காவிற்குவேறு தனியாக  வரி செலுத்த வேண்டும் (அமேஜானிலும் இந்த பிரச்சனை இருக்கிறது). இறுதியில் 10-20% தான் எழுத்தாளருக்கு கிட்டும். எனினும் இந்ததளத்தில் ஃபாண்ட் பிரச்சனை இல்லை. வெறும் வோர்ட் ஃபைலை பதிவேற்றம் செய்துவிட்டால் போதும். conversion வேலைகளை smashwords தளம் பார்த்துக்கொள்ளும். இத்தளத்தில் பெரும்பாலான புத்தகங்கள் e-pub ஃபார்மட்டில் விற்க்கப்படுகின்றன. தமிழ் e-pub புத்தகங்களில் ஃபாண்ட் பிரச்சனை இருப்பதில்லை. இதில் பிரசுரித்திடலாம் என்று முடிவு செய்து போதிதர்மர் முதல் ஜேம்ஸ்பாண்ட் வரை என்ற இலவச ஈ-புத்தகத்தை சோதனை முயற்சியாக இங்கே பிரசுரித்துப்பார்த்தேன். smashword தளத்தில் பிரசுரிக்கப்படும் எல்லா புத்தகங்களுமே Flipkart-டிற்கு விநியோகமாகாது. Smashwords premium catalogue-யில் இடம்பெற்றுள்ள புத்தகங்களை மட்டுமே smashwords Flipkart-டிற்கு விநியோகம் செய்யும். ஒரு புத்தகம் Smashwords premium catalogue-யில் இடம்பெற வேண்டுமெனில், அந்த புத்தகம் சில ஃபார்மட்டிங் டெஸ்ட்களை பாஸ் செய்ய வேண்டும். இங்கேதான்  layout பிரச்சனை வருகிறது.  என்னதான் smashwords-யின் விதிமுறைகளை பின்பற்றி வோர்ட் டாக்குமென்டை  ஃபார்மட் செய்தாலும்,  ஒரு தமிழ் டாக்குமென்ட்டின் layout ஆங்கில புத்தகத்திலிருந்து மாறுபட்டுதான் இருக்கும். smashwords-யின் Autovetter சாஃப்ட்வேரால் தமிழ் டாக்குமென்ட்களை சரியாக செக் செய்ய முடிவதில்லை. இங்கும் தமிழ் பப்ளிஷிங் சாத்தியப்படவில்லை.

Google Play Self Publishing.

பப்ளிஷிங் என்று வருகையில் கூகிள் Author friendly கிடையாது. கூகிள் ப்ளே ஸ்டோரில்  ஒரு புத்தகத்தை பப்ளிஷ் செய்தால் அது பிராசஸ் ஆக கிட்டதட்ட ஒரு மாதம் ஆகிறது.  இதிலும் என் புத்தகத்தை பிரசுரித்து பார்த்தேன். பப்ளிஷ் ஆக 20 நாட்கள் ஆனது. அதன் பப்ளிஷிங் போர்டல் வெளிப்படையாக இருக்கவில்லை. மேலும் அவர்கள் தங்கள் போக்கில் புத்தகத்தின் விலையை மாற்றுவார்கள் என்பது கூடுதல் தகவல். ஆனால் கூகிளில் ஃபாண்ட், ஃபார்மட், லேஅவுட் பிரச்சனைகள் கிடையாது. ஒரு வேலை வருங்காலத்தில் அவர்கள் பப்ளிஷிங்கில் அதிக கவனம் செலுத்த கூடும்.

ஒரு புத்தகத்தை ஒரு பொருளாக ஒரு e-commerce தளத்தில் விற்பதற்கும், செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் நிறுவனங்கள் மூலம் விற்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் என்று வரும்போது அந்த நிறுவனங்களே புத்தகத்தை ப்ரோமோட் செய்யும். ஒவ்வொரு புத்தகத்திற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து மார்க்கெட் செய்யும்.  வெறும் ஆன்லைன் வர்த்தகத்தில் மட்டும் கவனம் செலுத்தும் தளங்கள் புத்தகத்தில் தனி கவனம் செலுத்துவதில்லை. எனினும் ஆன்லைன் வர்த்தக தளங்களில் புத்தகத்தை நேரடியாக விற்றிடலாம் என்று அவர்களை தொடர்பு கொண்டதில், ஒரு எழுத்தாளர் நேரடியாக அந்த  தளங்களில் ஈ-புத்தகங்களை விற்கும் வாய்ப்பு இல்லை என்று தெரிய வந்தது. டிஜிட்டல் கூட்ஸ் செல்லிங்க் என்று வரும் போது பலரும் indepenedent e-book வியாபாரத்தில் இறங்க விரும்பவில்லை.

இது ஒரு புறமிருக்க, செல்ஃப் பப்ளிஷிங் பாரம்பரிய பப்ளிஷிங் முறைகளை உடைத்துவிடும் என்று வெளிநாடுகளில் ஆருடம் சொல்கிறார்கள். மேலும் ஈ-புத்தக்ங்கள் பிரிண்ட் புத்தகங்களை டாமினேட் செய்ய தொடங்கிவிடும் என்றும் சொல்கிறார்கள். தமிழுக்கு அந்த நிலை வராது. இங்கே பிரிண்ட் புத்தகங்ளுக்கு இருக்கும் மார்க்கெட் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். ஏனெனில் இங்கே புத்தகங்கள் குறைவான எண்ணிக்கையிலேயே விற்பனை ஆகின்றன. அதே சமயத்தில் செல்ஃப் பப்ளிஷிங் ஈ-புத்தங்களுக்கான புதிய மார்க்கெட்டை உருவாக்கும். அப்போது பெரிய பதிப்பகங்களே ஆன்லைன் செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கில் இறங்கலாம். ஈ-புத்தகத்திற்கு தனி முதலீடு என்று எதுவும் தேவையில்லை. அதனால் எழுத்தாளர், பதிப்பாளர் இருவருமே பயனடைந்திட முடியும்.

இங்கே தமிழ் ஆன்லைன் பப்ளிஷிங் பற்றி மட்டுமே பேசுவதற்கு காரணம் இருக்கிறது. செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கில் புத்தகத்தை பிரிண்ட் ஆன் டிமாண்ட் முறையில் பிரிண்ட் செய்யலாம், அல்லது பேட்ச் ப்ரொடக்ஷன் மூலம் பிரிண்ட் செய்யலாம். பிரிண்ட் ஆன் டிமாண்ட்டில் ஒரே ஒரு புத்தகத்தை கூட பிரிண்ட் செய்ய முடியும். பேட்ச் ப்ரொடக்ஷனில் குறைந்த அளவிலான புத்தகங்களை பிரிண்ட் செய்ய முடியும். (ஆனால் சம்ப்ரதாயமான ஆப்செட் பிரிண்டிங்கில் குறைந்த பட்சம் ஆயிரம் புத்தகங்களை பிரிண்ட் செய்தால்தான் லாபம்).  இந்தியாவில்  புத்தகங்களை பிரிண்ட் செய்து விற்கும் செல்ஃப் பப்ளிஷிங் நிறுவனங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால் தமிழில் இது சாத்தியமில்லை. Print on demand- மூலம் 150 பக்கங்கள் உள்ள ஒரு தமிழ் புத்தகத்தை பிரிண்ட் செய்வதற்கு குறைந்தது 200 ரூபாய் ஆகிறது. அத்தகைய புத்தகங்களை ஆன்லைனில் விற்க்க வேண்டுமெனில் குறைந்தது 250 ரூபையாவது சார்ஜ் செய்ய வேண்டும். (ஒரு வளரும் எழுத்தாளரின் புத்தகத்தை) அவ்வளவு காசு கொடுத்து யாரும் வாங்க மாட்டார்கள் என்பது ஒரு புறமிருக்க, அப்படி அந்த புத்தகத்தை விற்றாலும் எழுத்தாருக்கு ஐந்து ரூபாய் தான் கிடைக்கும். இங்கே செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கின் அடிப்படை அம்சமே அடிபட்டு போகிறது. எழுத்தாளர், விற்பனையாளர் இருவருமே பயனடைய வேண்டும் என்பதே செல்ஃப் பப்ளிஷிங்கின் நோக்கம். ஓரிரு செல்ஃப் பப்ளிஷிங் நிறுவனங்கள் தமிழ் புத்தகங்களை பேட்ச் ப்ரொடக்ஷன் செய்கின்றன. ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் Paid Publishing முறையை பின்பற்றுகிறார்கள். எழுத்தாளர் சராசரியாக ஒரு புத்தகத்திற்கு 30000 ரூபாய் வரை அந்த நிறுவனங்களுக்கு முன்பணமாக செலுத்த வேண்டும்.  அவர்கள் அதை வைத்து புத்தகத்தை பிரசுரிப்பார்கள். முப்பதாயிறம் ரூபாய்க்கு மேல் புத்தகம் விற்றால் தான் எழுத்தாளர் சம்பாதிக்க முடியும். ஆங்கில புத்தகமெனில் எளிதில் சம்பாதித்துவிடலாம். தமிழில் அசாத்தியம். ஆனால் ஈ-பப்ளிஷிங்கில் இந்த பிரச்சனை இல்லை. அதற்கு எழுத்தாளர் எந்த முன்பணமும் செலுத்த வேண்டியது இல்லை.

அப்படிதான், ஒருவழியாக, Pothi தளத்தில் தட்பம் தவிர் நாவலை பிரசுரம் செய்தேன். Pothi ஒரு பெங்களூர் நிறுவனம். இந்தியாவில் உள்ள செல்ஃப் பப்ளிஷிங் நிறுவனங்கள் அனைத்தும் ஆங்கிலத்திற்கே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்கள். ஆங்கில புத்தகங்கள் நிறைய விற்பதே அதற்கு காரணம். தமிழுக்கு முக்கியத்துவம் தரக்கூடிய ஒரு தமிழ் செல்ஃப்-பப்ளிஷிங் நிறுவனம் உருவாக வேண்டும். அப்படி உருவானால் பல வளரும் எழுத்தாளர்கள் பலன் அடைவார்கள். பிரபல எழுத்தாளர்களும் இந்த முறையை பின்பற்ற தொடங்கினால், ஆன்லைனில் பிளாக் வாசகர்களிடம் அவர்களின் புத்தகம் அதிக எண்ணிக்கையில் போய் சேரும். அடுத்த தலைமுறையை android சாதனங்களும், ரீடர்களும் ஆட்கொண்டுவிட்டன. சிறு சிறு ஈ-புத்தகங்களை குறைந்த விலையில் வெளியீடுவதன் மூலம் புத்தகம் வாசிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையையும் அதிக படுத்திவிட முடியும். என்னை போல் முழு நேரம் எழுதுபவர்கள் பொருளாதார ரீதியாகவும் லாபம் அடைந்திட முடியும். இதை ஒரே நாளில் சாத்தியப்படுத்திவிட முடியாது. ஆனாலும் காலப்போக்கில் இதை செய்து முடிக்க முடியும். ஆன்லைன் செல்ஃப் பப்ளிஷிங் என்பது தொழிநுட்பத்தின் வளர்ச்சியே. பிரபல எழுத்தாளர்கள் இந்தமுறையை ஆதரித்தால், அது பல புது கதவுகளை திறந்து வைக்கும்.

பொன்னியின் செல்வன்-மேடை நாடகம்

பொன்னியின் செல்வனை படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை வெகுநாட்களாக இருந்தாலும், நான்கு வருடங்களுக்கு முன் பொறியாளராக வேலை பார்த்த காலத்தில் தான் படிக்க முடிந்தது. அழுவலகத்தில் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம், ஈ-புத்தகங்கள் படிப்பது வழக்கம். ஆங்கில புத்தகங்கள் படித்தால் யாருக்கும் எதுவும் வித்தியாசமாக தெரியாது. தமிழில் எதையாவது படித்தால் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள். அதற்காகவே, கம்ப்யூட்டரில் பொன்னியின் செல்வன் புத்தகத்தையும், ஒரு டூல்ஸ் இன்ஜினியரிங் புத்தகத்தையும் திறந்து வைத்துக்கொண்டு, கதையை படிப்பேன். யாராவது வந்தால் பொன்னியின் செல்வன் மினிமைஸ் ஆகிவிடும். இப்படி திருட்டுதனமாக ஒரு வாரத்தில் அந்த புத்தகத்தை படித்து முடித்தேன். கிட்டதட்ட இரண்டு வாரங்கள் அதன் ஹாங்ஓவர் இருந்தது. வந்தியத்தேவன், நந்தினி, ஆழ்வார்க்கடியான் என் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் சுற்றிசுற்றி வந்தார்கள். பொன்னியின் செல்வனின் சிறப்பசம் இது தான். ஒரு படமோ, புனைவோ நம்மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவது சகஜம் தான். ஆனால் பொன்னியின் செல்வனில் மட்டுமே அனைத்து முக்கிய கதாபாத்திரங்களும் நம்மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவார்கள். ஆரம்பத்தில் பிடிக்காமல் போன சில கதாப்பாத்திரங்களும் கடைசியில் பிடித்துவிடும். கதாபாத்திர உருவாக்கமும், வர்ணணனையும் அதை சாத்தியப்படுத்தியிருக்கும். அத்தகைய நாவலுக்கு நியாயம் செய்யும் வகையில்  பொன்னியின் செல்வன்-மேடை நாடகத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

குமாரவேல் திரைக்கதை எழுதியிருக்கிறார். இதைவிட சிறப்பாக பொன்னியின் செல்வனை நாடகமாக்கியிருக்கமுடியாது என்றும் சொல்லும் அளவிற்கு அவர் திரைக்கதை இருக்கிறது. மணிமேகலை போன்ற சில கதாபாத்திரங்களை நீக்கி இருக்கிறார். Filler கதாபாத்திரங்களாக சில புது பாத்திரங்களை சேர்த்திருக்கிறார். பல இடங்களில் இரண்டு மூன்று காட்சிகளை இணைத்து ஒரே காட்சியாக உருவாக்கியிக்கி மொத்த கதையையும் மூன்றரை மணி நேரத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்.

மூன்றரை மணி நேரம் தொடர்ந்து மேடையில் நடிப்பது என்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. அதை சர்வ சாதாரணமாக செய்து கூடுதல் சுவாரஸ்யத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள் நடிகர்கள். குறிப்பாக வந்தியதேவனாக நடித்த ஸ்ரீகிருஷ்ண தயாள், குந்தவியாக நடித்த ப்ரீத்தி ஆத்ரேயா, பழுவேட்டரையராக நடித்த மு. ராமசாமி ஆகியோர் அதிக கவனத்தை ஈர்க்கிறார்கள். குற்ற உணர்ச்சியிலேயே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஆதித்ய கரிகாலன் கதாபாத்திரத்தில் நடிகர் பசுபதி நடித்திருக்கிறார். நாவலில் வருவது போல் ஆரம்பத்திலேயே அறிமுகம் ஆகாமல், மிக தாமதமாகவே அவர் கதாபாத்திரம் அறிமுகமாகிறது.மிகவும் யதார்த்தமானதொரு நடிப்பு அவருடையது.

ப்ராப்பர்ட்டிஸ் டிபார்ட்மெண்ட்டும், ஆர்ட் டிபார்ட்மெண்ட்டும் மிக சிறப்பாக வேலை செய்திருக்கிறார்கள். மேடையில் கதாபாத்திரங்கள் நடித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, ப்ராப்பர்ட்டிகளை மாற்றி மேடையை அடுத்த காட்சிக்கு தயார் செய்துவிடுகிறார்கள். குடியானவர்கள் போல் மேடையில் நடந்து கொண்டே, பார்வையாளர்களுக்கு கவன சிதரலை ஏற்படுத்தாமல் அந்த வேலையை அவர்கள் செய்து முடிப்பது கூடுதல் சிறப்பு. நாடகத்தில் இன்னொரு சிறப்பான விஷயம் லைவ் பின்னணி இசை. அந்த லைவ் இசை கல்கி உருவாக்கிய உலகிற்க்குள் நம்மை அழைத்து சென்றுவிடுகிறது.

நாடகம் மிகுந்த மனநிறைவை தந்துவிட்டால், இப்போது யாராவது பொன்னியின் செல்வனை படமாக எடுக்கமாட்டார்களா என்ற ஏக்கம் தொற்றிக்கொண்டுவிட்டது. லார்ட் ஆஃப் தி ரிங்ஸ் போல பொன்னியின் செல்வனை பாகங்களாக, பிரம்மாண்டமாக எடுத்தால் மிக சிறப்பாகவே இருக்கும். ஆனால் அவ்வளவு பட்ஜெட் சாத்தியமில்லை. மேலும், பொன்னியின் செல்வனை பாகம் பாகமாக எடுக்கும் போது அனைத்து பாகங்களையும் பார்த்தால் தான் படம் புரியும். அத்தகைய படங்கள் இங்கே எடுபடாது. நமக்கு ஒவ்வொரு பாகமும் முழுமை அடைய வேண்டும். தனித்தனி முழுமையான கதைகளை பாகங்களாக வெளியிட்டால் ஏற்றுக்கொள்வார்களே ஒழிய, ஒரே முழு கதையை தனித்தனி பாகங்களாக வெளியிட்டால் இங்கு ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள்.

ஒரே பாகத்தில் முழு கதையையும் சுவாரஸ்யம் குன்றாமல் சொல்ல வேண்டுமெனில், கதையை ரீகிரியேட் தான் செய்ய வேண்டும். அதாவது கல்கியின் கதையை மூலக்கதையாக வைத்துக்கொண்டு, முற்றிலும் புதியதொரு திரைக்கதையை எழுதவேண்டும். சில கதாபாத்திரங்களை நீக்கி, சில புது கதாபாத்திரங்களை சேர்த்து, நீளமான வசனங்களை குறைத்து அதை சாத்தியபடுத்தலாம். அடுத்த பத்து வருடதிற்குள்ளாவது யாராவது பொன்னியின் செல்வனை ரீகிரியேட் செய்து, திரைப்படமாக உருவாக்குவார்கள் என்று நம்புவோம்.

சுஜாதா விருது-2014

உயிர்மை பதிப்பகமும் சுஜாதா அறக்கட்டளையும் இணைந்து வழங்கும் சுஜாதா விருது (பிரிவு: சிறந்த இணையம்) இந்தாண்டு என்னுடைய இணையதளத்திற்கு (www.aravindhskumar.com) கிட்டியுள்ளது என்பதை பகிர்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.. 

baba is back comp

நன்றி, உயிர்மை பதிப்பகத்திற்கு, சுஜாதா அறக்கட்டளைக்கு மற்றும் தேர்வு குழுவிற்கு 

நன்றி, எழுத ஊக்குவித்துவரும் அத்துணை பேருக்கும், என் இணைய வாசகர்களுக்கும்

நன்றி, முழு நேரம் எழுத முடிவெடுத்து வேலையை விட்டுவிட்டு வந்த நாளிலிருந்து, உறுதுணையாய் இருக்கும் அண்ணனுக்கும், அண்ணனாய் இருக்கும் நண்பர்களுக்கும்..

அரவிந்த் சச்சிதானந்தம்

ஏன் இந்த கொலைவெறி- ஓர் ஆய்வு கட்டுரை

ஏன் இந்த கொலைவெறி- ஓர் ஆய்வு கட்டுரை 

 எல்லா பத்திரிக்கைகளும் கொலைவெறி பற்றியே
பேசுகின்றன. எம்.டிவியில் ஒளிபரப்பப்பெற்ற முதல் தமிழ் பாடல், ஒரே வாரத்தில் யுட்யுபில் (Youtube) ஒரு கோடி பார்வையாளர்களை கொண்ட பாடல் என இப்பாடலின் சாதனை பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகிறது. இதோ இப்போது இந்த கட்டுரையை எழுதும் தருவாயிலும் கூட சோனி மேக்ஸில் இந்த பாடல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. தமிழ் தெரியாத பலரும் இந்த பாடலை முணுமுணுத்துக் கொண்டிருப்பதால்,இந்த பாடலை நாம் தத்துவார்த்த ரீதியாக, சமுக ரீதியாக, மனோதத்துவ ரீதியாக சற்றே கொலைவெறியோடு ஆராயப் போகிறோம்.

சமகால தமிழ் சமுதாயத்தில் “கொலைவெறி” என்பது சராசரியாக பயன் படுத்தப்படும் ஒரு சாதாரண கொச்சை சொல்லே. ஆனால் இந்த கொச்சை சொல்லின் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால்இதை நீங்கள் எந்த பதத்தில் வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். கோபம்,
ஆச்சர்யம், துக்கம், களிப்பு என எந்த சூழ்நிலையில் வேண்டுனாலும்
பொருத்திக்கொள்ளலாம்,ஆங்கிலத்தில் உபயோகிக்கப்படும் ஃபக் (fuck) என்ற வார்த்தையைபோல. (ஃபக் என்றதும் ஆபாசமாக பேசுவதாக எண்ணிவிடவேண்டாம். புக்கர் பரிசு பெற்ற பல இலக்கியங்களில் ஃபக் என்ற வார்த்தை சரமாரியாக உபயோகிக்கப் பட்டுள்ளது !)

ஃபக் போன்று பல பதங்களில் உபயோகிக்கப் படும் ‘கொலைவெறி’ என்ற சொல்லின் அர்த்தம் தமிழகத்தை சாரா பலருக்கு தெரியாது. இன்னும் அந்த வார்த்தையின் அர்த்தத்தை பலரும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவ்வாறெனில் ‘கொலைவெறி’ என்ற ஒரு வார்த்தைக்காக மட்டும் இந்த பாடல் பிரபாலமாகியிருக்க முடியாது .
இந்த அளவுக்கு இப்பாடல்பிரபாலமானதற்க்கு  பிரபாலமாக்கப்பட்டதற்க்கு காரணம் யாது என்பதை நாம் ஆராய்வோம். இங்கு பிரபாலமாக்கப்பட்டது என்பதை அழுத்தி குறிப்பிடவேண்டும்.

இசைக்கு மொழியில்லை.அதனால் இசைக்காகவே இப்பாடல் பிரபலமானது என யாரவது கூறினால் அவர்களை நாம் கல்லால் அடிக்கலாம். 35 வருடங்களாக இளையராஜா இயற்றிடாத இசையையோ, பதினாறு வருடங்களாக ரஹ்மான் செய்திடாத இசையையோ இந்த இசையமைப்பாளர் செய்திடவில்லை. உலகிலேயே தலைசிறந்த பாடல்களில் ஒன்றாக கருதப்படும் ‘ராக்காம கைய்யதட்டு’ என்ற பாடலை நிச்சயம் வட இந்தியர்கள் பலரும் கேட்டிருக்க மாட்டார்கள்.  இசையமைப்பிற்காக போற்றப்பெறும் இந்தபாடலே இந்தியாவில் பிரபலமாகதபட்சத்தில், இசைக்காக ‘கொலைவெறி’ பிரபாலமாகியிருக்க முடியாது

தனுஷ் பாடுவது போன்று இந்த பாடல் காட்சியாமைக்கப்பெற்றிருக்கும். பத்திரிக்கைகளோ, தனுஷ் இந்த பாட்டை பாடும் போது படம் பிடிக்கப் பெற்ற காணொளியேயது என்று குறிப்பிடுகின்றன. சற்றே சிந்தித்து பார்ப்போமெனில் இது அந்த நடிகரை பாடுவது போல் நடிக்க வைத்து இயக்கப்பெற்ற ஓர்  சாதரணமான ப்ரோமோ பாடலே என்பது விளங்கும். ஹிந்தி திரைப்படங்கள் போன்று தமிழில் யாரும் ப்ரோமோ பாடல்கள் வெளியிடுவதில்லை. (சுப்ரமணியபுரம் படத்தில் இடம்பெற்ற ‘தண்ணீரில் சிநேகிதம்’ பாடலே தமிழில் வெளிவந்த முதல் ப்ரோமோ பாடல்). இந்த ஆண்டு ஹிந்தியில் வெளியான ‘டெல்லி பெல்லி” போன்ற திரைப்படங்களின் ப்ரோமோ பாடல்களோடு ஒப்பிடுகையில் கொலைவெறி ப்ரோமோ அந்த அளவுக்கு அதிசயிக்க வைக்கவில்லை. இந்தப் பாடலின் வரிகளோ  லாவோசி தத்துவத்தையோ ஜெயின் கவிதைகளையோ தழுவி  எழுதப்பெற்றவையன்று .எனவே பாடலின் வெற்றிக்கு காரணமாக காணொளியையும் வரிகளையும் கருத முடியாது. வழக்கமாக தமிழகத்தை சார்ந்த எந்த விடயமும் இந்திய அளவில் கண்டுக்கொள்ளப்படாது. ஏனெனில் அது தமிழகத்தை சேர்ந்த விடயம். தென் மூலையில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் ஓர் பாவப்பட்ட புண்ணிய பூமியை தமிழகம்.ஜப்பானில் சக்கை போடு போட்ட முத்து திரைப்படத்தை பற்றி இந்திய துணைக்கண்டதை சார்ந்த பலரும் கேள்வி கூட பட்டிருக்க மாட்டார்கள். அவ்வாறெனில் இப்பாடலின் வெற்றியின் பின்புலம் என்னவாக இருக்க முடியும் !

இந்த பாடலின் முழு அர்த்தம் பலருக்கு புரியாவிடினும், இதன் சாராம்சம் பலருக்கும் புரிந்துவிட்டது. புடித்து விட்டது. ‘காதல் தோல்வி’ என்பதே அது. காதல் தோல்வி பாடல்கள் அன்று தொட்டு இன்று வரை வந்துக் கொண்டிருந்தாலும் சமகாலத்தில் எழுதப் படும் வரிகள் சற்றே வித்யாசமானவை. பழைய பாடல்களில் கதாநாயகன் நாயகியை நினைத்து உருகி உருகி பாடிவிட்டு, ‘ஏன் இப்படி செய்தாய் நீலவேணி’ என்பது போல் பாடலை முடிப்பார். ஆனால் தற்போது நாயகையை எந்த அளவுக்கு திட்ட முடியுமோ அந்த அளவுக்கு நாயகன் திட்டுவது போன்று பாடல்கள் எழுதபடுகிறது. அது போன்ற பாடல்கள் பிரபலமாவது ஆரோக்கியமான  விடயமா என்பன போன்ற பெண்ணிய ஆராய்ச்சியில் நாம் இறங்கப்போவதில்லை. ஆனால் ‘கொலைவெறி’ பாடலின் பின் இருக்கும் ரசனை மாற்றத்தை பற்றி மட்டுமே நாம் கவனிப்போம்.

இந்தியாவை பொறுத்தவரை சமுக ரீதியான தத்துவார்த்த ஆராய்சிகளில் யாரும் குறிப்பிடும்படி ஈடுபட்டதில்லை. திடிரென எம். ஜி. ஆர் பிரபாலமாகிறார். திடிரென ரஜினி பிரபாலமாகிறார். இது வெறும் ரசனை மாற்றம் என்று நாம் விட்டுவிடமுடியாது. ஒரு ஒட்டுமொத்த சமுதாயத்தில். ஓர் தலை முறையில் ஏற்படும் மாற்றமே அது. இதை நாம் ஆராய்ந்தால் ஒரு நடிகரின் பின் செல்லும் கூட்டத்திலுள்ள அத்தனை பேருக்கும் உளவியல் ரீதியாக ஏதோ ஓர் பொதுவான விடயம் உள்ளது என்பது விளங்கும். இது போன்ற கூட்டங்கள் வெறும் சினிமா சார்ந்தே இயங்குவதால், அணைத்து கூட்டங்களும் வெறும் ‘ரசிகன்’ என்ற பொதுவான சொல்லில் அடக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. ரசிகர் கூட்டங்களை நாம் இயக்கமாக கருத முடியாததால் அதை சார்ந்த ஆராய்சிகளுக்கும் வழியின்றி போகிறது.

ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளில் சினிமா தவிர்த்து, இசை, ஆன்மிகம், விளையாட்டு என பல பிரிவுகளில் பலர் பித்து பிடித்து திரிவதால் அவ்வாறான கூட்டங்கள் ஓர் இயக்கமாக, தலைமுறையாக கருதப்படுகிறது. அதை குறித்து பல ஆராய்சிகளும் செய்யப் படுகிறது.   உதாரணமாக ஹிப்பிகள் (Hippies) எனவும், பீட் தலைமுறை (beat generation) எனவும் பல இயக்கங்கள் அங்கு உண்டு. ஒத்த கருத்துடைய ,குறிப்பிட்ட எண்ண அலைகளை கொண்ட மனிதர்களை கொண்ட இயக்கங்களே அவை.

இந்தியாவில் ‘அகோரிகள்’  என்ற பிரிவு உள்ளது. அகோரிகள் அனைவரின் பழக்க வழக்கங்களும் ஒரே மாதிரி அமைந்திருக்கும். அதை தவிர்த்து வேற எந்த பிரிவும் இங்கு குறிப்பிட படவில்லை. ஆனால் சினிமாவால் ஏற்படும் ரசனை மாற்றத்தை ஆராய தொடங்கினால் இந்தியாவில் பல பிரிவுகள் (Sects)  இருப்பதை நாம் கண்டுபிடிக்கலாம்.

அணைத்து ஆராய்சிகளும் அனுமானங்களைக் கொண்டே தொடங்குவதால், இந்த பாடலை பொறுத்தவரை ‘காதல் தோல்வி பிரிவு’ (Love failure Sect ) என்ற பிரிவை நாம் அனுமானித்துக் கொள்வோம். மனோதத்துவரீதியாக காதல் என்பது வெறும் காமம் எனப்பட்டாலும், சமுக ரீதியாக காதல் என குறிப்பிடப்படும் ஒன்றை பற்றியே நாம் இங்கு கவனிக்க போகிறோம்.உலகில் அனைவரும் காதலில் தோல்வி கண்டவர்களே. அணைத்து ஆண்மகனும் நிச்சயம் சிறுவயதில் தன ஆசிரியையை காதலித்து இருப்பான் என்கிறது ஓர் ஆய்வு. அதுவே அவன் முதல் காதல். பெண்களும் தன் ஆசிரியையை காதலித்து இருப்பார்கள். (பெண்களின் முதல் காதல் பெண்கள் மீதுதான் என்பது விவாததிற்கு உட்படுத்த வேண்டிய கூற்று. அதற்க்கு நாம் அவர்களின் உடல் கூறுகளை கூறு போட்டு ஆராய்ச்சி செய்யவேண்டும். அதை பின் ஒரு நாள் விவாதிப்போம். அதைப் பற்றி அதிகம் தெரிந்து கொள்ள விரும்புபவர் Simone Ernestine Lucie Marie Bertrand de Beauvoir இயற்றிய ‘The Second Sex’ என்ற புத்தகத்தையும் திரு.சுஜாதா எழுதிய ‘எப்போதும் பெண்’ என்ற நாவலையும் படித்து பார்க்கவும்’). பலரும் காதலில் தோல்வி கொண்டவர்கள் என்பதால் இப்பாடலை பலரும் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். இதில் குறிப்பிடும் வரிகள் உண்மையாக இருபதனால் என்னவோ பெண்களும் இப்பாடலை விரும்புகிறார்கள்.

சிக்மண்ட் பிராய்டு மனித பிரக்ஞைகளை (உணர்வு நிலைகளை) படிநிலை படுத்துகையில் ‘தன்னுணர்வற்ற நிலை’ என்று ஒன்றை குறிப்பிடுகிறார். நுண்ணுணர்வு சார்ந்த இந்த விடயத்தை மறுவரையரைப் படுத்திய சிலர் ‘தன்னுணர்வற்ற தொடர்பாடல்’ என்ற ஒரு தத்துவத்தை முன்வைக்கின்றனர். இதை எளிதாக குறிப்பிடவேண்டுமெனில், ஒரு மனிதன் தான் அறியாமலேயே தன் எண்ணங்களை பிறர் மனதில் செலுத்துவது. இங்கு விடுநர், பெறுனர் இருவருமே எண்ண அலைகளை உணர மாட்டார்கள். ஒருவர் மனதிலிருந்து எண்ணங்கள் அடுத்தவருக்கு  பரவிக் கொண்டே இருக்கும். இதன் ஓர் வடிவமே டெலிபதி என்பது. (பிசிராந்தையார் என்னும் புலவரும்  கோப்பெருஞ்சோழன் என்ற மன்னரும் ஒருவரை ஒருவர் காணமலேயே நட்புக்கொண்டு,தீவிர நண்பர்களாகி   பின்னொருநாள் வடக்கிருந்து (வடக்கிருந்து- உண்ணா நோன்பிருந்து உயிர் விடுதல்-சாகும் வரை உண்ணா விரதம்  ) உயிர் துறந்தனர் என்று தமிழ் இலக்கியம் குறிப்பிடுகிறது.தமிழன் தீவிர மனோதத்துவ ஆராய்ச்சியில் அன்றே இறங்கியுள்ளான் என்பதற்கு இது ஓர் சான்று) .இப்பாடலின் வெற்றிக்கு  ‘தன்னுணர்வற்ற தொடர்பாடல்’ என்பதை ஒரு காரணமாக குறிப்பிடமுடியும். பல பாடலின் வெற்றிக்கு அதுவே காரணமெனினும் இப்பாடலில் ‘தன்னுணர்வற்ற தொடர்பாடல்’ சற்றே தீவரமாக உள்ளது.

இதை தவிர்த்து இப்பாடல் பிடிக்கிறதா பிடிக்கவில்லையா என்பது தெரியாமலேயே சிலர் பிடித்த மாதிரி காட்டிக் கொள்கின்றனர். ‘சைதை தமிழரசி’ கதை போல.ஒரு படத்தில் கவுண்டமணியும் சத்யராஜும் கொக்கரிப்பார்கள், “என்ன சைதை தமிழரசி தாகப் பட்டாரா ! ” பின் வரும் காட்சியில், “யாருப்பா அது  தமிழரசி”  என்று பேசிக் கொள்வார்கள். அது போலவும் இப்பாடல் பிரபாலமாகியிருக்கலாம்.

இப்பாடலின் வெற்றிக்கு எத்தனை காரணங்கள் சொன்னாலும், இன்னும் சில வருடங்களில் இப்பாடல் காற்றில் கரைந்துவிடும். வெறும் பாடல் என இதை ஒதுக்கி விடாமல், இது போன்ற திடீர் தீவிர ரசனைகள் ஆரையபடவேண்டும். ஒரு மனிதனின் வாழ்வியல் அவன் வளர்ந்த சமுக சூழலை பொறுத்தே அமைகிறது.சமிபத்தில் நான் சந்தித்த ஓர் அமெரிக்க பெண்மணி ஒரு இசைக் குழுவை பற்றி வினவினார்.  “உங்களுக்கு BVB தெரியுமா.” நான் “ தெரியும்..
Black veil Brides” என்று சொன்னதும், அவர் பின் வருமாறு பேச தொடங்கினார் “அவர்கள் கடவுள். அவர்கள் என் வாழ்க்கையை மாற்றி அமைத்தனர்…அவர்களுக்காக நான் மரணிக்கவும் தயார் ” கோர்வை அற்ற ஓர் ஆங்கிலத்தில் ஒரு பிச்சியை போல தன்னிலை மறந்து அந்த பெண்மணி பேசிக் கொண்டுபோனார். அந்த இசைக் குழு அவர் மனதில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தையே இது காட்டுகிறது. அவரை போல் அவர் ஊரில் பலர் உள்ளதாக குறிப்பிட்டார். இது போன்று விடயங்கள் அங்கு நிறைய நிகழ்வதுண்டு. அனால் அனைத்தும் ஆராயப்படுகின்றன. அதுபோல் ஒட்டு மொத்தமாக நம் சமுகத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், பாதிப்புகள், அது விளையாட்டு துறையெனினும் , சினிமா  துறையெனினும், இன்ன பிற  துறையெனினும் ஆராயப்பட வேண்டும். அப்போது தான் சம கால தலைமுறையின் மனோ நிலையை உணர முடியும். இந்தியாவில் நிச்சயம் மனோதத்துவ புரட்சி நிகழ்த்தப்படவேண்டும். அதை செய்யும் பட்சத்தில் நிறைய பிரச்சனைகளுக்கு எளிதில் தீர்வு கண்டுவிடலாம்.

 இப்போது இப்பாடல் நல்ல பாடலா இல்லையா என்பதை பற்றி விவாதிக்க வேண்டும். எளிமையான இசை, எளிமையான வரிகள் என அமைந்த பாடல் கேட்பதற்கும் பாடுவதற்கும் நன்றாக இருப்பதால் இது நல்ல பாடலே. ஆனால் ஒரு பிரபல ஹிந்தி பாடாலாசிரியர், இதனை கீழ்த்தரமான பாடல் என குறிபிடுகிறார். பல வருடகளுக்கு முன் ஹிந்தியில் வெளிவந்த ‘சோலி கே பீச்சே க்யா ஹேய் ! சோலி கே பீச்சே…சுனரி கே நீச்சே க்யா ஹேய் ! சுனரி கே நீச்சே… ” என்ற பாடல் நினைவிருக்கலாம். இதை நேரடியாக தமிழில் மொழி பெயர்த்தால் “ரவிக்கைக்கு பின்னால் என்ன !” என்ற ஓர் கவித்துவமான அர்த்தம்  கிட்டும். சமிபத்தில் ஹிந்தியில் வெளியான “Bhaagh Bhaagh Dk Bose Dk “என்ற அச்சில் ஏற்ற முடியாத பாடல் பிரபலமானது. விரசமான அந்த பாடல்களை  ஏற்றுக் கொண்டவர்கள், விரசமற்ற இந்த பாடலை எதிர்கிறார்கள். இந்திய சமுகம் குறிப்பாக வட இந்திய இந்து சமுகம் பெண்களை அன்று தொட்டு இன்று வரை விரசமாகவே, போகப் பொருளாகவே  சித்தரித்து வருவாதாக சாரு குப்தா என்ற பெண்மணி ‘Sexuality Obscenity, Community-Womens, Muslims and the Hindu Public In Colonial India ‘ என்ற புத்தகத்தில் குறிப்பிடுகிறார். அது போல் சமுகத்தில் நிலவும் பல கீழ்தரமான விடயங்களை எதிர்ப்பதை விடுத்து ஒரு சாதரன சினிமா படலை எதிர்பதற்கு காரணம் இப்பாடல் தமிழ்நாட்டை சேர்ந்தது என்பதை தவிர வேறென்ன இருக்கமுடியும்.

பாடல் பிரபலமானது ஒரு புறம் இருக்க பாடல் பிரபலமாகப்பட்டதை பற்றி தீவிரமாக கவனிக்க வேண்டும். முதன் முதலில் இந்த காணொளியை நான் யுட்யுபில் பார்க்கும் போது பார்வையாளர்களின் (no of views) எண்ணிக்கையைவிட, விரும்பியவர்களின் (no of likes) எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது. அது எவ்வாறு சாத்தியம் என்று இன்னும் புரியவில்லை.

இந்த பாடல் தங்க்லீஷ் என குறிப்பிடப் பட்டாலும், தொண்ணுறு சதவிதம் ஆங்கிலத்தில் தான் எழுதப் பட்டிருக்கிறது. அதனால் தான் இந்த பாடலை வெளியிட்ட கார்ப்ரெட் நிறுவணும் சரி, இன்ன பிற கார்ப்ரெட்களும் சரி விழுந்து விழுந்து இந்த பாடலை பிரபலபடுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. இதுவே தமிழில் எழுதப் பெற்றிருந்தால் நிச்சயம் பிரபாலபடுதியிருக்க மாட்டார்கள். அது பிற மாநிலத்தவருக்கு தமிழ் புரியாது என்பதனால் அன்று.தமிழ், ஹிந்தி எதிர்க்கும் கூட்டம் என முத்திரை குத்தப் பெற்ற ஓர் இனத்தின் மொழி என்பதால். Bebot Bebot என்ற ஒரு பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டு பாடல், மொழி புரியாமலே இந்தியாவில் வரவேற்க்கப் பட்டது. ஆனால் கொலைவெறி பாடல் தமிழில் இருந்திருந்தால் நிச்சயம் வரவேற்க்கப் பட்டிருக்காது.

அதனால் இந்த பாடலை பிரபலப்படுத்துபவர்களின்  நோக்கம் வட இந்தியா-தென் இந்தியாவை இணைப்பது என எண்ணி விட வேண்டாம்.. கல்லா கட்டுவதே அவர்களின் நோக்கம. காரணம் இன்று சினிமா இயங்கும் முறை பெரிதும் மாறிவிட்டது. அந்த காலத்தில் சினிமாவை நன்கு புரிந்தவர்கள் மட்டுமே சினிமா தயாரிக்க முடியும். ஒரு தயாரிப்பாளர் நடிககருக்கு அட்வான்ஸ் கொடுத்து படத்தை தொடங்கி, சில காட்சிகளை இயக்கியப்பின் , விநியோகஸ்தர்களுக்கு போட்டு காண்பித்து, அவர்களிடமிருந்து பணம் பெற்று மிச்ச படத்தை முடிப்பார். அதாவது படத்தில் போடப்பெற்ற முழுப் பணமும் ஒருவருடையதாக  இருக்காது. ஆனால் இன்று கார்ப்ரெட் நிறுவனங்கள் நேரடியாக கோதாவில் இறங்கி விட்டன. முழு பணத்தையும் ஒரே நிறுவனமே செலவழிக்கிறது.. .சராசரியான பட செலவு ஐம்பது கோடி என ஆகிவிட்ட நிலையில் ஒரே மாநிலத்தை மட்டுமே நம்பி கள்ள கட்ட முடியாது. (இந்தியாவை பொறுத்த மட்டில் இரண்டே மாநிலங்களே உள்ளன..
இந்தி பேசும் மாநிலம். இந்தி பேசாத மதராஸ். இந்தியாவில் பலரும் தென் இந்தியா என்பது வெறும்
மதராஸ்தான் என இன்னும் நம்பிக் கொண்டிருக்கிண்டர்.) அதனால் இந்தியில் இயக்கப்படும்
பெரிய படங்களை தமிழ்நாட்டில் வெளியிடவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு  கார்ப்ரெட் நிறுவனங்கள்
தள்ளப் பட்டிருக்கின்றன. அதே போல தமிழ் படங்களையும் ஹிந்தியில் வெளியிடும்
முயற்சியில் இறங்கி விட்டனர். அப்போது தான் படத்திற்காக செலவு செய்த
பல கோடிகளை மீட்க முடியும்.

இப்போது இந்த பாடலை பிரபலப் படுத்தினால், திடிரென நாளை தனுஷை ஹிந்தியில் ஒரு பாடல் பாடவைக்க முடியும் . அல்லது ஒரு ஹிந்தி படத்தின் கதாநாயகன் ஆக்க முடியும் . ‘கொலைவெறி ‘ பாடல் நாயகன் தனுஷ் என வட இந்திய முழுவது பிரபலபடுத்த முடியும்.அப்போது எவ்வளவு கல்லா கட்டப் படும் என்பதை கணக்கிட்டு கொள்ளுங்கள். இதுவே கார்ப்ரெட்  நிறுவங்களின் நோக்கம்.

இந்தியாவை பொறுத்த வரையில் எல்லா விடயங்களிலும் முதலாளித்துவம் ஒளிந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஏதோ ஒரு வகையில் முதலாளித்துவ முதலை மக்களின் காலை கடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. அதன் ஒரு வடிவமே கார்ப்ரெட் நிறுவனங்கள்.அம்பானி 5000 கோடியில் வீடு கட்டுகிறார் என்றால், அவர் உழைப்பு அவர் பணம் என விட்டு விடலாம். ஆனால் 50 கோடி பேர் வறுமையில் வாடும் ஓர் நாட்டில் 5000 கோடியில் ஒருவரால் வீடு கட்ட முடிகிறதென்றால் இந்தியாவின் உண்மை முகத்தை நினைத்து நாம் அருவருப்படைந்து தான் தீர வேண்டும்.

இந்தியா என்பது ஜனநாயக போர்வையில் ஒளிந்துள்ள ஓர் முதலாளித்துவ நாடு (A capitalist country in the disguise of democracy). இங்கு ஏற்படும் நல்ல மாற்றங்களை, அது சினிமா பாடலேனினும் நாம் வரவேற்ப்போம். ஆனால் அதன் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் முதலாளித்துவ முதலைகளை விழிப்புணர்வோடு புறங்கையால் ஒதுக்கிவிட்டு பயணிப்போம், பகுத்தறிவை கலட்டி வைக்காமலேயே…